117 



dan in den vorm van het secretum, doch dit vindt men bij 

 eigenlijk spinsel ook. Of bestaan de palissaden van Vollenhoven's 

 Neiiiatus vallalur niet uit opgetaste blaasjes, zoodat hij ze te regt 

 schiiimpalissaden noemt en van gedroogd aphisckiùvi spreekt ? ' 



Dit breng-t mij er als van zelf toe, om een woord te zeggen 

 van de larven van Lepidoptera en Rymenoptera, De rupsen van 

 vlinders en de bijrupsen van bladvvespen hebben punten van 

 overeenkomst en van verschil, in meer dan een opzigt. Het.spin- 

 vermogen komt aan beiden in meerdere of mindere mate toe. Zij 

 ontlasten de spinstof uit het hoofdeinde, en scheiden deze vloei- 

 stof af in gepaarde organen, die zich achterwaarts, langs het 

 spijskanaal uitstrekken, zonder met dit kanaal in gemeenschap 

 te komen. Wel heeft men in twijfel getrokken , of het achterste 

 einde van de spinvaten in den darm inmondt, maar zelfs bij 

 Lyonet, op wien men zich beroept, is er geen bewijs voor te 

 vinden, en ik heb het bij geene enkele rujjs gevonden. Audouin 

 twijfelde ook bij zijn onderzoek van de wijngaardmot, doch ein- 

 digde met geen verband aan te nemen. ^ Ik zal aanstonds op de 

 spinvaten terugkomen. 



Vele rupsen spinnen terstond na het uitkomen uit het ei, ge- 

 durende den wasdom en bij het verpoppen, de bijrupsen doen 

 het zelden anders, dan bij het popworden. Die van het ge- 

 slacht Lyda maken eene uitzondering. Gezellig levende maken 

 zij een gemeenschappelijk spinsel, maar verpoppen "zonder spin- 

 sel" in den grond. Hartig meent, dat aan het einde van het 

 voedingstijdperk de spinstof volkomen verbruikt is, en de larf' 

 na de laatste vervelling, niet eens zooveel overhoudt, om een 



kanaal van het volwassen dier, zie men Ramdohr en Dufour, vooral Doyère , 

 SvA- les tubes digestifs des Cigales, in Ann. d. Sc. nat. 2<le Série. XI. p. 81. 

 PI. 1. Victor Cams, Icônes Zootom. Tab. XV. f. 14, 15. Leipz. 1857. 



' Zie Tijdschr. voor Entomologie, I dl. bl. 191 volg. pi. 12, fig. 2. 



- Zie Chenille qui ronge le bois de Saule, p. 112, PI. V. fig. 1 en vooral pag. 

 503 suiv. PI. XVIII. fig. 3 et 4. Audouin, Hist. d. Ins. nuisibles à la vigne, 

 pag. 95. PI. 7. fig. lOb. Hoewel hij in de verklaring van deze figuur van 

 insertion spreekt, zegt de tekst, adhérer au canal intestinal. 



