125 



heeft zeer belangrijke waarnemingen van verschillende rupsen 

 openbaar gemaakt, waaruit ik slechts het volgende ontleen. Mec- 

 kel vond ' zeer groote overeenkomst tusschen speekselklieren en 

 spinklieren," zoodat hij ze, om zoo te zeggen, als variëteiten van 

 ééne soort beschouwt. Hij kent aan de rupsen twee paren speek- 

 selklieren toe; de bovenste zijn blijvende, die in de larve en in 

 het volwassen dier speeksel kannen leveren : de onderste gaan 

 bij de metamorphose verloren, zij geven spinsel. Men heelt hen 

 den naam Serikierien , Sericteria, gegeven. Onze fig. 10 (fig. 25 

 Meek.) is een stuk van het ligchaam des Sericteriums van Cossus 

 îigniperda , als ideale lengtedoorsnede geteekend; aa is de uit- 

 wendige itinica propria, hh is het vlies van de holte, de gestreepte 

 tunica inuma, waarvan gg de dikte doet zien. Tusschen deze 

 vliezen liggen de cellen, waarvan b er eene vertoont, aan de 

 binnen vlakte gezien, met haren f'ullikulüsen Kern, gelijk er in de 

 lengte-doorsnee eveneens opgemerkt worden , dd. Bij /' vertoont 

 zich de doorsnede van een luchtvat. Ik vestig op dit punt bij- 

 zonder de aandacht, omdat ook Lyonet opzettelijk vermeldt, dat 

 er geene luchtvaten naar de buis gaan, maar wel naar het lig- 

 chaam en de staart, waarvan de grootsten zich vooraan bevinden. 

 Wij mogen hieruit afleiden, dat de aangevoerde lucht invloed zal 

 oefenen op de afscheiding. Leydig vond de waarneming van de 

 eigenaardige vorm der celkernen , door H. Meckel aangewezen , 

 bevestigd bij het onderzoek van eenige dag-, avond- en nacht- 

 vlinders. De cellen zijn steeds kolossaal groot, 't geen reeds daaruit 

 blijkt, dat slechts 4 of 5 den omvang van het sericterium van 

 C'o.ss7fs vormen, en zelfs niet meer dan 2 dien van Vanessa Urii- 

 cae , Serlcaria dispar en Bomhyx Rubi. Leydig zag de cellen niet 

 zoo scherp begrensd, als Meckel; misschien bedacht hij niet, 

 dat de figuur van laatstgenoemden ideaal is. De kernen zijn 



' Zie Mihrographie einiger Drüsenapparate der niederen Thiere , in Müller's 

 Archiv, 1846, s. 30 — 35. Leydig, L.l. s. 467. Hij beliandelt die Nieren und 

 Serikterien in één hoofdstulc. Zij noemen de spintuigen van spinnen Arachni- 

 dium. Wellten naam moeten nu die van Hydrophili dragen ? 



