126 



takkig en komen overeen met die welke Leydig in de huidklie- 

 ren van de Bombyx Rubi. vond. Men zal er zich gemakkelijker 

 eeue voorstelling van maken nit afbeeldingen, dan door beschrij- 

 ving. Men zie onze fig. 11, die kerntakken of kanalen uit 

 een gedeelte van de' cel van favessa Urticae voorstelt (fig. 26 

 Meek.), en fig. 12, cene huidklier van Bombyx rubi. (fig. 12 A. 

 Leyd.) Be kernen zijn helder en schenen Leydig hol toe. Doch 

 laat ons nog even stilstaan bij den staart. Kon Lyonet er ter 

 naauvt^ernood zijne m.oiécules vinden, Meckel vond er zijne eigen- 

 aardige kernen, in de kliercellen, niet terug. Onze fig. 13 is 

 eene kopij van zijne 24»*^^ "het blinde einde van het sericterium 

 eener Tinea ^ als ideale lengtedoorsnede geteekend." a is ^o, tunica 

 prop-ia,SLn\\ het afgesneden einde, vrij boven de cellen bb uitste- 

 kend; c is de membrana iniima, die de holte, waarin de "gese- 

 cerneerde draad" d zit, bekleedt. Dat hier eene draad zou gese- 

 cerneerd zijn, is onaannemelijk, zij zal er door stolling van de 

 vloeistof ontstaan zijn, zoo als Lyonet ze ook vond, doch on- 

 spinbaar. 



Ik zou verder dan mijn tegenwoordig doel gaan, als ik nog 

 over de scheikundige eigenschappen en over ziekelijke veranderin- 

 gen van vochten en organen, waarover in lateren tijd veel is ge- 

 schreven, ging spreken.' Ik wil slechts nog even opmerken, 

 dat uit het boven medegedeelde menige bijzonderheid van het 

 spinnen mag verklaard worden. Zoo verschilt de aard van het 

 spinsel niet zelden bij den aanvang, het midden en het einde 

 van den arbeid. Nu stel ik, dat eerst gesponnen kan zijn van 

 vloeistof, die in het ligchaam van het spinvat langer toefde en 

 meer verarbeid was: dat dan vocht gebezigd zal worden, dat 

 voor korten tijd uit de staart kwam en minder verarbeid is: dat 

 ten leste vocht wordt uitgestort, bijna zoo als het uit het blinde 

 einde in het ligchaam wordt uitgestort, ongeschikt als het is om 



' Zie fio Qiiatvofagcs Etudes xur les maladies actuelles du Ter à Soie, l'ari.s, 

 1859. Nouvelles Recherches sur les maladies du T^er à Soie. 18G0. 4". En Cavali os 

 Les principales maladies des vers à soie. Genève, 1862. 8". 



