131 



derde en vierde langsaderen der vleugels loopen meestal even- 

 wijdig en regt. In </ zijn de voordijen van onderen en dikwijls ook 

 de voorscbeenen aan de binnenzijde, door verdikkingen, inkervin- 

 gen en uitstekende tandjes gekenmerkt , en levert de vorm der pooten 

 over het algemeen goede kenmerken ter onderscheiding der soorten. 



Van het geslacht Sepsis , in den hierboven aangegeven beperk- 

 ten zin, ken ik vijf Nederlandsche soorten, als: 8. cyiiipsea hmn.., 

 nigripes Meig. , flavimana Meig. , ptincUim, Fabr. en violacea Meig. 



Van de algemeen bekende Sepsis cynipsea Linn, , die ook hier 

 te lande overal en gedurende den ganschen zomer gemeen is, 

 behoef ik niets te zeggen, dan dat zij in kleur van aangezigt, 

 sprieten en pooten aan vele afwijkingen onderhevig is, waardoor 

 Meigen verleid werd daarin verschillende soorten te zien; zijne 

 S. fui gens, hilaris en rujlcornis zijn allen slechts verscheidenheden 

 van S. cynipsea, gelijk Zetterstedt en Schiner te regt reeds heb- 

 ben ingezien. 



Dit schijnt niet het geval te zijn met S. nigripes Meig. ; deze 

 wordt althans door Zetterstedt als eene afzondelijke soort beschouwd. 

 Ik bezit een drietal wijfjes, bij den Haag in Julij en Augustus 

 gevangen, die ik als S. nigripes heb bestemd, terwijl ik vroeger 

 voorwerpen heb gezien, die mede tot die soort te brengen waren 

 en door den heer Maitland te Voorschoten werden verzameld. 

 Al deze voorwerpen gelijken op S. cynipsea, doch de pooten zijn 

 geheel zwart, met uitzondering alleen van de voorheupen, die 

 roodgeel zijn. Ik heb niet aangeteekend of ouder de exemplaren 

 van Voorschoten ook mannetjes waren, en nog minder of zij in 

 sommige kenteekens, b. v. in den vorm der voorpooten, van 

 S. cynipsea ^ verschillen , hetgeen intusschen niet uit Zetterstedt's 

 beschrijving, noch uit die van Meigen blijkt. 



S. fiavimana Meig. onderscheidt zich door de lichte kleur der 

 pooten, waarop het roodgele steeds de overhand heeft, terwijl 

 bij cynipsea altijd het zwart meer heerschend is; bepaaldelijk zijn 

 bij ßanitnana de voordijen roodgeel , bij (?y?ix/»'ea daarentegen zwart. 

 Een onderscheidingskenmerk , door vSchiner opgegeven en dat ik 

 bevestigd vind , ligt bovendien in de achterdwarsader der vleugels , 



9* 



