XIV VERSLAG. 



uitmondt. Daar ter plaatse zijn sterk klevende spinragdraden, van 

 een wolachtig voorkomen, gesponnen, in welke de voedseldieren 

 zich veelal spoedig verwarren , waarna de spin halverlijf te voorschijn 

 komt en hare prooi langzamerhand onder den grond sleept. Zelfs 

 de grootere soort van onze z. g. bromvliegen ontkomt haar nimmer, 

 maar wordt , door de sterke tarsklaauwtjes in een der vleugels gehaakt , 

 zachtjes aan naar de benedenwereld getrokken. In den gevangen 

 staat heb ik nimmer eene zoo vraatzuchtige en met succes jagende 

 spin waargenomen; zij is eene „muscicapa" extraordinaria. 



Dijsüeva iri/tliritia Hahn. S' junior. — Voor ruim twee jaren ving 

 Spreker dit diertje als puUulus en kweekte het, in de toen bestaande 

 onzekerheid of het ook de rnbicuiida C. Koch zou kunnen zijn. Dit 

 is later gebleken niet het geval te wezen. Het werd gekweekt in een 

 fleschje met zand, waarin het zich eene nu en dan vernieuwde, 

 schijnbaar geheel gesloten cel woning spon. Ofschoon zeer langzaam 

 groeijende en een paar malen verveld zijnde, waarbij de palpen 

 zich meer en meer vormden doch niet tot volle ontwikkeling zijn 

 gekomen, is het in den voorzomer gestorven. In sterke tegenstelling 

 met de vorige spin, nam deze buitengemeen weinig voedsel tot zich. 

 Het is Spreker zelfs een raadsel hoe zij zoo lang heeft geleefd. Vlie- 

 gen, muggen, kleine stukjes vleesch, geheele en fragmentarische 

 meelwcrmen zag hij zelden of nooit door haar aangeraakt. Walcke- 

 naer op dit artikel raadplegende vond hij eindelijk, dat Di/sdcra 

 eryllirina zich met mieren voedt. Zoodra zich deze in het voorjaar in 

 zijnen tuin voordeden, deed hij er eenigen in het glas, die dan 

 ook den volgenden morgen verdwenen waren. Voor eenigen tijd vele 

 mieren tegelijk gegeven hebbende (van dezelfde kleine zwarte soort) 

 waren die ook spoedig weg, maar een paar dagen daarna lag de 

 Dysdei'a boven op het zand dood. Is zij door de mieren verwond, 

 of aan indigestie bezweken? In den winter kwam deze spin af en 

 toe uit hare cel en liep overal zoekende rond. Zoodra dan eenige 

 di-oppels water in het fleschje waren gesprenkeld, nuttigde zij gretig 

 daarvan en verdween weder in hare zand -cel. 



Dia quinqucparlila C. Koch $. — Van deze spin, waarvan hij meer- 

 malen pulii en sedert eenigen tijd eene volwassen femina in een 

 fleschje met mos en zand heeft bewaard, zegt Spreker, thans tot do 

 overtuiging te zijn gekomen der oorzaak van het gezegde van 

 Walckenaer , „ que les mâles paraissent beaucoup plus connus que 

 les femelles." Ook deze spin toch, is, als de beide vorigen een 



