V E K s L A tì. XXIII 



opleveren, wat daar welligt door de vochtigheid van het klimaat 

 wordt veroorzaakt. Deze kan echter niet overal de eenige reden van 

 dit verschijnsel zijn, daar b. v. de duinstreken, waar toch wel meer 

 regen valt dan op de Utrechtsche heiden en de Veluwe, zich juist 

 bijzonder kenmerken door de lichte kleur van vele daar vliegende 

 vlinders (o. a. Enn/dla Crihnnn L., Agrolis cvrsoria Hfn.), terwijl dezelfde 

 soorten in de genoemde heidestreken in zeer donker gekleurde exem- 

 plaren voorkomen. Ook vindt Spreker het merkwaardig, dat van 

 Ampliidasis betularia L. thans in Engeland en Nederland, waar toch 

 sedert twee eeuwen reeds Lepidoptera met een wetenschappelijk doel 

 verzameld werden, niet zeldzaam geheel koolzwarte exemplaren voor- 

 komen, terwijl deze vroeger volkomen onbekend waren. Hij zelf 

 althans, ofschoon sedert 1848 bezig met het verzamelen, heeft in de 

 eerste 15 jaren na dat tijdstip nooit van zoo geheel zwart geteekende 

 stukken gehoord. 



De heer Brants deelt mede dat hij bezig is Salijnis Slalilinus Bfn. 

 te kweeken. Het grootste bezwaar bestaat daarin, dat de kleine 

 rupsjes steeds versehe lucht noodig hebben. Ten einde daarin te 

 voorzien , gebruikte hij , op aanraden van den heer Snellen , een groot 

 inmaakglas , waaruit hij den bodem had laten zagen en dat van boven 

 met gaas gedekt was. De lucht had dus vrijen toegang, zoowel van 

 boven als van onder, tot het inwendige van dezen cylinder, die als 

 eene stolp geplaatst werd op een grooten bloempot, Avaarin eenige 

 grasplantjes van Coryiicp/iorus caursceiis, waarop de rupsjes huisden. 

 Niettegenstaande al die voorzorgen behield Spreker niet meer dan een 

 vijftal rupsjes tot in Januari) en slechts een na half Maart. Te zijner 

 tijd hoopt hij de eerste toestanden te beschrijven en af te beelden, 

 hetgeen hij van belang acht omdat de rups dezer uiterst locale soort 

 tot dusver geheel onbekend is. Hij meent overigens dat de aangeduide 

 wijze van overbrenging gedurende den winter welligt ook voor het 

 kweeken van andere insecten aanbeveling verdient. 



De wetenschappelijke mededeelingen hiermede geëindigd zijnde, 

 brengt de Voorzitter een woord van dank aan de verschillende Sprekers 

 en sluit vervolgens de vergadering. 



Den volgenden dag werd door bijna al de ter vergadering opgekomen 

 leden eene excursie gehouden, en wel op voorstel dev Nijmeegsche 



