2 DB INLANDSCHE BLADWESPEN. 



de dieren zelf eens op te kweekea. Dan, wat ik deed en hoe ik het 

 aanlegde, ik zag maar nimmer wespen uit de aarde mijner suiker- 

 flesschen te voorschijn komen en wanneer ik dan de coconnetjes 

 nazocht, vond ik de larven daarin of beschimmeld of verdroogd. 



Ik had bij al die proeven steeds larven genomen op het eind van 

 September of in het begin van October, dus ongeveer de laatst vol- 

 wassenen van het jaar ; ik besloot eindelijk de zaak eens om te keeren 

 en de vroegst volwassenen te verzamelen. Te Naaldwijk bij mijn' 

 zoon logeerende in Augustus, zag ik de larve op zijne perenboomen 

 en verzamelde er van; later deed ik hetzelfde met larven die ik in 

 de Scheveningsche boschjes op kersenboomen aantrof, doch na de 

 helft van September liet ik allen, die ik zag, rustig waar zij waren. 

 Ik had nu eene tamelijke menigte van vroegrijpen in mijne suiker- 

 glazen in de aarde zien kruipen en wachtte in den zomer van 1877 

 op de uitkomst. Deze was voldoende; ik verkreeg nu een dozijn 

 wespen , 't geen wel weinig was tegenover het aantal larven dat ik had 

 gevangen gezet, maar veel in vergelijking van alle vorige resultaten. 

 Waaraan het nu toe te schrijven is, dat ik van alle vorige kwee- 

 kingen geen gelukkig gevolg heb gehad en van deze juist wel, durf 

 ik niet verklaren; indien ik vroeger parasiten, Ichneumonen of 

 Pteromalinen uitgekregen had, zou de zaak gemakkelijk uitteleggen 

 zijn ; maar die zijn mij nimmer in de suikerglazen voorgekomen. 



Ondertusschen wil ik gaarne toegeven dat zij er gemakkelijk onop- 

 gemerkt in kunnen aanwezig zijn geweest. Niemand ziet alle dagen 

 naar zijne kweekerijen om , wanneer zij van October tot in Julij 

 duren en gesteld al dat ik dit gedaan had , dan zouden uiterst kleine 

 Pteromalinen, vooral wanneer zij overdag stilzitten, alligt mijne na- 

 sporingen ontgaan kunnen zijn. Maar te groote droogte of te veel 

 vocht is geheel voldoende om alle resultaat van kweeking tot nul te 

 doen overgaan en daarom is de eenigst waarlijk goede manier de 

 dieren te laten kruipen in tuinaarde binnen gewone tuinpotten, die 

 met een ijzergazen kap gedekt des winters worden buitengehouden 

 en eerst in Mei in de kamer gebragt. 



Uit dit alles volgt zeer natuurlijk dat de soort waarover wij spre- 

 ken, slechts eene generatie heeft in het jaar. 



Hel ei heb ik nog niet kunnen zien. Ik heb nimmer het geluk ge- 

 had de wespen in eenig aantal op de boomen aan te treffen, gelijk 

 de Geer schrijft dat hem gebeurd is, nadat wespen bij hem in huis 

 uitgekomen waren: „ich begab mich sogleich in meinen Garten, 



