12 DE INLAND8CHE BLADWESPEN. 



HYLOTOMA VULGARIS Kl. 



NO. 12 der Nieuwe naamlijst (gedeeltelijk). 



Vergelijk voor larve en wesp: 

 Klug, Jahi'h. d. Ins. p. 230 n° 2 [Vulgaris). 

 Fabe. Syst. Pìpz. 23, 10 (Enodis). 



DE Geee, Mémoires (V'ert. v. Goeze) II , 2 , p. 282 , Tab. 40 fig. 1—6. 

 Beischke und Zaddach, Beobaclitwigen p. 88, Taf. 3, fig. 6 en 

 verscheidene anderen aangegeven in het laatstgenoemde werk. 



Voor den naam Vulgaris , gesteld in plaats van dien van Enodis L. 

 onder welken deze wesp jaren lang bekend is geweest, vergelijke 

 men de aangehaalde werken van Klug en Zaddach. Fallen heeft na- 

 melijk aangetoond dat de Hijlotoma enodis van Linnaeus geheel zwarte 

 vleugels heeft en dat, aangezien de Enodis van Klug zwarte vleugels 

 met lichte toppen en achterrand bezit, beide soorten verschillen en de 

 H. alrala van Klug de ware Enodis L. zijn moet. Wij kunnen ons hierbij 

 gerust nederleggen, ofschoon de onderhavige soort de meest algemeen 

 voorkomende is en het eenigzins vreemd kan schijnen dat Linnaeus 

 juist de zeldzaamste der beide soorten voor zich gehad zou hebben 

 en de minder zeldzame niet. Het is niet onmogelijk dat Linnaeus 

 beide soorten bezat, maar niet van elkander onderscheidde en het 

 sterkst gekleurde voorwerp beschreef. 



De soorten verschillen echter niet alleen in de kleur maar ook in 

 het aderbeloop der vleugels. 



De larve dezer soort is mij reeds zeer vroeg bekend geworden 

 zoowel uit het meergemelde manuscript van C. B. Voet, als uit de 

 Mémoires van de Geer. Voet geeft alleen eene afbeelding zonder text; 

 de text van de Geer daarentegen is zeer omstandig. 



Het mögt mij slechts tweemaal gelukken de larve aan te treft'en, 

 vele jaren geleden te Rotterdam en nu weder onlangs , 18 Julij , te 

 Zegwaard ; beide keeren waren de voorwerpen volwassen en zaten 

 zij op onze gewone gladbladerige , grijze wilg. De eerste is als wesp 

 bij mij uitgekomen. 



