Y E B s L A Ö. LXXXTII 



verdeeld over 5 geslachten en voor geheel Duitschland 52, verdeeld 

 over 7 geslachten; volgens F. Smith in 1871 voor Engeland 20 

 soorten, verdeeld over 3 geslachten, en volgens C. G. Thomson in 

 1874 voor Zweden 41 soorten, verdeeld over 6 geslachten. 



In de tweede plaats wijst Spreker op eene onjuistheid, in de 

 Zoological Record voor 1876. Op blz. 199 van dit werk toch doet de 

 berigtgever het voorkomen als zou Spreker in onze Algemeene Ver- 

 gadering van 1875 (Tijdsciir. v. Enlotn. Dl. XIX, blz. xlvi) hebben 

 medegedeeld dat Westwood's Sarcopsijilus gaUinaceus van Ceylon 

 synoniem is met von Frauenfeld's Ilectopsijila PsUacli van Chili. Dit 

 is echter bezijden de waarheid. In genoemde vergadering zeide hij 

 slechts dat de overeenkomst die er bestaat tusschen de beschrijving 

 van beide soorten en niet minder de overeenstemming in levenswijze 

 het hoogst waarschijnlijk maken dat wij hier met twee soorten van 

 hetzelfde geslacht (Hectopsijlla Frauenf.) te doen hebben. 



Ten derde. In de Transactions of the Entomological Society of 

 London voor 1877 blz. 1 — 13 beschrijft C. O. Waterhouse eenige 

 exotische Coleoptera van verschillende localiteiten. De derde hier be- 

 schreven soort ontving den naam van Adelotopus nmrginatns en is 

 van Java afkomstig. Bij het lezen der beschrijving herkende Spreker 

 in deze soort onmiddellijk die welke door hem voor ongeveer vier 

 jaren onder den naam Crijptocephalomorp/ia Caverei beschreven is 

 (Tijdschr. v. Entom. Dl. XVIII, blz. xciii). Hij heeft toen tevens 

 aangetoond dat de soort in geen der bestaande geslachten van de 

 groep der Pseudomorphiden kan ondergebragt worden, doch het 

 naast bij komt aan het geslacht Adelotopus Hope, maar hier- 

 van stellig generiek afwijkt doordien de bovenlip en bovenkaken 

 geheel onder den kop verborgen liggen, terwijl deze deelen bij het 

 geslacht Adelotopus aan den voorrand van den kop als het ware naar 

 beneden hangen, zoodat men ze, den kop en face ziende, duidelijk 

 waarneemt. Sedei-t het publiceeren van Spreker's beschrijving is het 

 aantal exemplaren van dit insect in het Museum met 3 vermeerderd, 

 en wel met een tweede exemplaar door den heer de Gavere bij Ba- 

 tavia gevonden, met een door den heer Bernelot Moens van Lahat 

 (Z. O. Sumatra) overgezonden voorwerp , en met een ander dat tusschen 

 vele van Nieuw-Guinea afkomstige en waarschijnlijk door Macklot 

 verzamelde kevers nog is aangetroflPen. Dit laatste voorwerp heeft 

 Spreker overtuigd dat de achterpooten werkelijk 5 geledingen in den 

 tarsus hebben, en dat er een scutellum aanwezig is, dat echter bij 



