56 NAAMLIJST DER IN NEDERLAND WAARGENOMEN 



Beschrijving van SPHECODES PERVERSUS Rits. nov. spec. ?. 

 (Naamlijst nO 17). 



Door de aanwezigheid van acht haakjes aan het frenum der ach- 

 tervleugels en doordien de buikzijde van het laatste achterlijfssegment 

 aan de basis met stipjes bedekt is, behoort deze soort tot de 1ste 

 sectie van Thomson [llijmciioptera Scandinaviae tom. II , p. 153), doch 

 maakt door den volkomen gladden ingedrukten zoom van de rugzij de 

 van het 2de, 3de en 4de achterlijfssegment den overgang tot Thom- 

 son's Sectio 2 (1. e. p. 156) uit. 



Van het wijfje van Splifcodes fuscipennis Germ. , welke soort in 

 Zweden niet schijnt voor te komen en waarmede zij den achter de 

 zamengestelde oogen plotseling vernaauwden kop en den zeer digt 

 met grove puntjes bedekten kop en thorax gemeen heeft, is zij onder 

 anderen dadelijk te onderscheiden door de veel geringere grootte, 

 doordien het achterlijf rood en zwart gekleurd en veel fijner en 

 minder digt bestippeld is, alsmede door het geringer aantal haakjes 

 aan het frenum der achtervleugels. 



De lengte van het hier te beschrijven wijfje is 9 mm., de breedte 

 met uitgespreide vleugels 17 mm. 



De kop is iets breeder dan de thorax en vernaauwt zich plotse- 

 ling achter de zamengestelde oogen. Hij is zeer digt met puntjes be- 

 dekt en daardoor glansloos; op het kopschild evenwel staan deze 

 puntjes minder digt bijeen. De kiel tusschen de inplanting der sprieten 

 is veel scherper en sterker ontwikkeld dan bij Gihhus Linn. Even als 

 bij Gibbus is de kop vooral op het aangezicht met grijze haartjes 

 bezet, terwijl langs den voorrand van het kopschild en den achter- 

 rand der bovenkaken langere roestbruine haartjes voorkomen. 



Het mesonotum is digt met grove puntjes bedekt, evenwel niet 

 zoo digt als de kop en daardoor niet volkomen glansloos. Op het 

 scutellum zijn de puntjes grover dan op het mesonotum en digter 

 bijeen dan op het scutellum van Fusripeiniis , achter het midden zelfs 

 zóó digt dat dit gedeelte volkomen glansloos is. De sculptuur van 

 den metathorax is onregelmatig netvormig, op het bovenvlak ter 

 wederzijde echter meer regelmatig in de lengte verloopend. Ook de 

 thorax en de pooten dragen grijze haartjes; aan de tarsen zijn zij rossig. 



De bestippeling van de rugzijde van het achterlijf is fijn: op het 

 eerste segment zeer verspreid en zich tot aan den achterrand uit- 



