80 LÉPiDOPTEBA VAN CELEBES. 



41. Aganais Egens Walk. — Plaat 7, fig. 4.— Moore, Cat. II, p. 292, 



pi. XIII, fig. 7, la (rups.) — Dockcastir/ma de Haan. 



Het wijfje gelijkt zoozeer op Borbonica foem. Herr. Sch. Exot. 

 fig. 118 (? Lmilaris Boisd. Faun. de Madag. Bourb. et Maiir. 

 pi. 15, fig. 2 p. 96), dat ik, zonder de zoozeer verschillende 

 mannen, mijne voorwerpen van Celebes bijna voor Borbonica 

 had gehouden. Alleen neem ik een verschil waar in de zwarte 

 stippen aan den wortel der voorvleugels. 



By Borbonica foem. Herr. Sch. staan er drie in een driehoek, 

 bij Insularis Boisd. drie op eene langsrij in cel 12. Bij Egens 

 vindt men er gewoonlijk vijf; twee in cel 12, waarvan de 

 buitenste soms ontbreekt, eene op een derde der middencel en 

 twee bij den wortel van cel Ib, die dus met de twee stippen 

 op den thorax het getal twaalf uitmaken. Het mannetje is iets 

 smalvleugeliger dan het wijfje en zijne sprieten zijn met stijve, 

 omgebogen haren bewiraperd. Op de onderzijde is het grauwer 

 en de zwarte vlekken der voorvleugels zijn grooter, terwijl men 

 er op de achtervleugels nog een of drie op eene langsrij in de 

 middencel vindt en eene op ader Ib. Palpen geel, de spits van 

 lid 2 en lid 3 zwart. 



Hypsa orbona Voll., Tijds. VI, 137 pi. 9, fig. 4 is verwant. 



Deze soort is als Egens Walker op 's Rijks Museum gedeter- 

 mineerd. Waarschijnlijk heeft men zich vergewist dat het ook 

 de Egens van diens beruchten Catologus is, doch om een vast 

 steunpunt voor toekomstige determinatiën te hebben, geef ik 

 hierbij eene afbeelding. 



Twee mannen en vijf wijfjes. Maros, Takalar, Mangkasar. 



Genus DIGAMA Moore. 

 {Catal. of Lepid. Ins. II p. 297.) 



42. Digama Piepersiana Snell. nov. sp. — Plaat 7, fig. 2 (foem.) 



Behoort zeer stellig tot hetzelfde genus als Hear sey ana Moore, 

 doch onderscheidt zich op het eerste gezigt van die soort door 

 de zwartgrïjs gepunte achtervleugels en de scherp begrensde 

 donkergrijze vlek aan den voon-ands wortel der voorvleugels. 

 Insularia Felder staat reeds verder; hij noemt {Verli. Zool. 

 Bot. Ges. 1868 p. 285) de vleugels korter dan bij Hearse ijana 

 en beschrijft de voorvleugels als bleek bruingrijs met de volgende 



