LEPIDOPTEEA VAN CELEBES. 107 



halskraag, pooten en staartpluim zijn goudgeel als de drie 

 achteiTandsvlekken der voorvleugels en de achterrand der ach- 

 tervleugels, terwijl thorax en achterlijf grijsbruin zijn als het 

 grootste gedeelte der vleugels. De voorvleugels zijn op het 

 bruin met zwartbruine schubben bestrooid en tegen de gele rand- 

 vlekken met blinkend potloodkleurige schubben afgezet. Hunne 

 franje is in cel 3 en 6 grijsbruin , overigens goudgeel (zie fig. 8). 



Twee mannen van 18 en 19 mm. vlugt hebben geheel goud- 

 gele achtervleugels , een gelen voorvleugelvoorrand , eene gele 

 dwarslijn derzelfde vleugels op een derde, en het grijsbruin be- 

 reikt in cel 3 en 6 niet ten volle den achterrand, zoodat deze 

 goudgeel is even als de geheele franje. Het achterlijf is veel 

 bleeker dan de thorax (zie fig. 9). 



Twee wijfjes hebben okergele, langs den achterrand helderder 

 achtervleugels, bleeker bruine voorvleugels met gelen voorrand, 

 doch met twee bijna witte dwarslijnen en zonder potloodkleu- 

 rige schubben om de gele achterrandsvlekken, die daarentegen 

 weder gevormd zijn zoo als bij het eerstbeschrevene wijfje. Bij 

 een dezer twee laatstvermelde voorwerpen zijn ook de aderen 

 van het middenste derde der voorvleugels goudgeel. Het lijf is 

 als bij het eerste wijfje (zie fig. 10). 



Wat mij bijna stellig doet gelooven dat al deze exemplaren 

 tot ééne soort behooren, is, dat de heer Piepers hier aantee- 

 kent : „ Gekweekt uit kleine poppen , die ik in menigte op hoopen 

 te zamen, te Mangkasar vond op den boom, daar bekend onder 

 den naam : Boene ". Het ontbreken der potloodkleurige schubben 

 bij sommige exemplaren kan welligt door afvliegen zijn veroor- 

 zaakt, daar de gaafste die in de ruimste mate bezitten. 



Al de exemplaren zijn van Mangkasar. 



81. Eiiproctis flavipennis Snellen nov. sp. — Plaat 9, fig. 1. 



Twee exemplaren; een man van 21, een wijfje van 24 mm. 

 vlugt; beiden zeer frisch, het wijfje geheel gaaf. 



De palpen op zijde, de sprietbaarden en de onderzijde van 

 den voorrandswortel der voorvleugels zijn bruinachtig okergeel, 

 overigens de kop met zijne deelen, de thorax en de bovenzijde 

 der voorvleugels met franje goudgeel, de achtervleugels en de 

 onderzijde der vleugels wat bleeker en fletser. 



Het achterlijf van het wijfje is iets grauwachtig. 



