118 LEPIDOPTEIIA TAN CBLEBES. 



Sprieten draadvormig , weinig langer dan een derde der voor- 

 vlengcls. Palpen de helft langer dan de kop; lid 2 aan het 

 eind verbreed, 3 zeer klein. Hunne kleur is donkerbruin; waar- 

 schijnlijk ook die van kop en thorax, doch deze deelen zijn bij 

 de drie voorwerpen grootendeels ontschubd. Geene bijoogen of 

 zuiger. De voorvleugels hebben, behalve de bovenvermelde, 

 eenigszins peervormige groene vlek aan den wortel, geene eigen- 

 lijke teekening. Alleen ziet raen eene flaauwe, iets lichtere 

 streep voor den achterrand in den vorm eencr golflijn. De 

 groene vlek komt bij twee exemplaren niet boven de midden- 

 ader, doch bij het afgebeelde loopt eene smalle streep, bijna 

 tot den voorrand door en zij is bij alle drie vervloeijend don- 

 kerbruin gerand. Fj-anjelijn lichter; franje als de vleugel. 



Achtervlcugels aan den wortel okergeel , dan bleek paarsbruin 

 met donkerder schaduwstreep over het midden. Achterlijf aan 

 den wortel donkerbruin , naar de punt toe bleeker. 



Op de onderzijde zijn de vier vleugelwortels okergeel, het 

 overige bleek paarsbruin; bij het afgebeelde voorwerp met eene 

 flaauwe okergele boogstreep voor den achterrand der achter- 

 vleugels. 



De korte, stevige pooten zijn donkerbruin, dik behaard, ook 

 langs de buitenzijde der tarsen. Achterscheenen met één paar 

 sporen. Op de voorscheenen ziet men een licht geel vlekje. 



De nervuur is volkomen zoo als bij Parana lepida Cram, (zie 

 Tijds. V. Eut. 1876—7, pi. 2, tig. 9). 



92. Linmrodcs albigiittatns Snell. nov. sp. — Plaat 10, fig. 2 (foem.) 

 Twee gave paren; de mannen 23 en 24, de wijfjes 27 en 

 30 mm. vingt. 



Hoewel tamelijk in kleur verschillende, schijnen mij de hier 

 behandelde exemplaren toch als de beide sexen van ééne soort 

 bijeen te behooren, want de aanleg der teekening is dezelfde. 

 Bij de mannen is de grondkleur van alle ligchaamsdeelen don- 

 ker bruingrijs, bij de wijfjes bruingeel. Palpen opgerigt, ge- 

 bogen, smal, zoo lang als de kop, met zeer klein eindlid. 

 Sprieten ter lengte van een derde van den voorrand der voor- 

 vleugels, de kleinere wortelhelft bij den man gebaard, het 

 overige gekerfd; bij het wijfje zijn zij bijna draadvormig. 



