148 BIJDEAGE TOT DE KENNIS DER APIONIDEN. 



6. APION OCHROPUS Germ. 



Germ. Mon. Ill, p. 46. — Wenck. Mon. p. 122. — Miller, p. 12. — Reilt. 

 Fn. austr. p. 285. 



Syn. : rufitarse Dej. Cat. 1 cd. p. 81. 



Deze soort heeft den vorm en de grootte yan Subulatum; zij is dof zwart on de 

 dekschilden zijn blauwachtig zwart, eenigszins leikleurig. Snuit bij hel <? zeer dik, 

 frehecl behaard. Tweede en dei'de lid der sprieten geel. De 3 eerste leden van 

 den voet zijn bij het ^ geelachtig rood. 



Ontwikkelt zich uit de peulen van Lathijrus pratensis (lìach) en Vicia sepium 

 (Dietrich). Nog niet in Nederland aangetroiïen. 



7. APION CARDUORUM Kirby. 



Kirby, Mon. IX. p. 72, t. 1, fig. 19. — Germ. Mon. II, p. 241. 

 — Wenck. Mon. p. 129. — Miller, p. 15. — Redt. Fn. austr. p. 287. 



Syn.: cyanetim de Geer, Ins. V, p. 252. 



gibbirostre Gyll. Ins. Suec. Ill, p. 52. 

 Sorbi Marsh. Ent. Brit. p. 244. 



Varieert zeer in grootte en kleur; zwart, behaard; snuit veel 

 langer dan kop en halsschild te zamen, sterk gebogen, dof, aan het 

 uiteinde glanzig, aan wederzijde nabij de inplanting der sprieten 

 van een' tand voorzien. Bestippeling van het halsschild dicht, doch 

 nimmer ineenvloeiend. Dekschilden langwerpig ovaal, zwartblauw of 

 groenachtig met duidelijke stippelgroeven. — Bij het c? is de snuit 

 korter en de voorscheeneu een weinig gebogen. 



Lengte 1| — 3} mm. 



De larve is beschreven door Frauenfeld in de Vcrli. Zool. Bot. Vei\ 

 Wieii. 1868, p. 159. 



Vrij gemeen op Carduus-soorten. 



De meeste voorwerpen zag ik uit duinstreken o. a. eene menigte 

 exemplaren uit Vlissingen (Veth) en van Texel (Roelofs) ; verder uit 

 den Haag (Six en Everts), Vianen (Everts), Arnhem (de Rooij), 

 Zierikzee (Fokker), llillegom (Kinker), Rotterdam (Snellen) en Elle- 

 com (Haitink). 



8. APION BASICORNE 111. 



Illiger, Mag. VI, 1807, p. 307. — Bohem. Schh. Gen. Cure. V, 

 p. 382. — Wenck. Mon. p. 130. — Redt. Fn. austr. p. 288. 

 Syn.: Allia riae Herbst, Kaf. VII, p. 104, t. 102, fig. 3. 

 bn-vicorne Meg. Dej. Cat. 1 ed. p. 82. 



