152 BIJDRAGE TOT DE KENXia DER APIONIDEN. 



Syn.: iiiemssalum Germ. Mon. II, p. 140, t. 2, fig. 3 a — h. 

 Loti Gyll. Ins. Suec. Ill, p. 60. 



Gemakkelijk te herkennsn aan eleu breeden ineengetlrongen vorm. 

 Dofzwart, dicht grijs behaard. Snuit dun, gebogen en iets dikker 

 nabij de inplanting der sprieten. Halsschild bi*eed, naar voren sterk 

 ingesnoerd en de voòrrand een weinig opgericht. Dekschilden met 

 duidelijke schouderbuilen. Pooten zwart. 



Lengte 2^ mm. 



Volgens Wencker zou het c? zeldzamer zijn dan het ?. 



Leeft op Thymus serpijlliim. — Walton vond deze soort op Pniitus 

 spinosa. 



Schijnt zeldzaam te zijn. Een exemplaar zag ik uit den Haag 

 (Leesberg), een uit Breda (Heyl.) en eenige exemplaren uit Goor in 

 Augustus (Haitink). 



16. APION ATOMARIUM Kirby. 



Kirby, Mon. IX, p. 59, t. 1, fig. 14. — Germ. Mon. II, p. 209. 

 Wenck. Mon. p. 145. — Miller, p. 12. — Eedt. Fn. austr. 286. 



Syn.: pusiihim Germ. 1. c. p. 209, t. 2, fig. 4. 



Deze soort heeft volkomen de gedaante van Vicinum, doch is twee 

 tot driemaal kleiner en veel sterker behaard. Snuit gebogen, even 

 lang als kop en halsschild te zamen. Dekschilden met duidelijke 

 schouderbuilen; de beharing in rijen. Het c? kleiner, met den snuit 

 korter en sterker behaard. 



Lengte 1,5 — 11 mm. 



Leeft op Tlnjmiis sirpyliinn. 



Tot nog toe zag ik uitsluitend voorwerpen uit de Haagschc duinen^ 



17. APION ANNÜLIPES Wenck. 



Wenck. Mon. p. Ii5. 



Zwart, behaart!; snuit l)ij iict $ even lang als kop en halsschild Ie zamen, 

 glanzend, fijn bestippeld. Halsschild kort, de voorrand sterk opgelicht, zoo ook 

 een weinig aan de basis. Dekschilden aan de basis breeder dan het halsschild, 

 bultig toeloopend; de callus duidelijk aangeduid. Pooten zwart. 



Bij het (? zijn de sprieten niet uitzondering van de knods geheel geel; zoo 

 ook alle scheenen aan de basis en naar binnen geel; dijen zeer forsch gebouwd. 



Lengte li— 2 mm. 



Nog niet in Nederland aangetroffen. 



