156 BIJDRAGE TOT DE KEXNIS DER APIONIDEN. 



Dekschilden weinig gewelfd, zwart met geringen bronskleurigen weer- 

 schijn. Pooten geel; trochanters, knieën, uiteinde der scheenen en 

 tarsen donker. 



Lengte 2,5 — 2,7 mm. 



Leeft op Mcrcurialis pcremiis. 



Ik zag van deze soort slechts een enkel voorwerp door den heer 

 Groll bij Maastricht in Juni verzameld. 



25. APION URTICARIUM Herbst. (PI. 5 fig. 2). 



Herbst, Füssl. Arch. V, 1784 p. 74. 

 Syn. : conciiiuum Marsh. Ent. Brit. p. 248. 



fasciatum Oliv. Ent. V, 81 p. 39, t. 3. fig. 57. 

 Lìjlìiri Panz. Fn. Gerra. 17, 8. 

 scalptor Herbst, Käfer VI, p. 105, t. 66, fig. 10. 

 veniale Payk. Mon. Cure. 1792, p. 138. — Fabr. Ent. Syst. 

 I, 2 p. 392. — Germ. Mon. II, p. 131, t. 2, fig. 7 a—b. 

 Wenck. Mon. p. 162. — Miller p. 17. — Redt. Fn. austr. 

 p. 289. 

 Langwerpig, smal, donker- of lichtbruin, wit behaard, met twee 

 langwerpige vlekken op de dekschilden. Snuit aan de basis met een 

 stompen tand aan weerskanten gewapend. Onderzijde dicht wit 

 behaard. Pooten geel, basis der dijen en de tarsen veelal zwart. 

 Het (? is kleiner, de snuit korter, dikker en sterk behaard. 

 Lengte l^ — 2-^ mm. 



De larve is beschreven door Frauenfeld in de Verh. Zool. bot. Ver. 

 Wien. 1866, p. 964. 



Leeft op Urtica urcns en dioica gedurende den zomer. De larven 

 leven volgens Perris in de stengels. 



Nergens in groot aantal aangetroffen; ik zag exemplaren uit den 

 Haag (Six en Haitink), Amsterdam (Kinker), Utrecht (Groll), Zwijn- 

 drecht (Everts), Rotterdam (Snellen) en ter Schelling (Roelofs). 



26. APION AENEÜM Fabr. 



Fabr. Syst. Ent. p. 131. — Germ. Mon. II, p. 249, t. 3, fig. 8 

 a—b. — Wenck. Mon. p. 163. — Miller, p. 14. — Redt. Fn. austr. 

 p. 286. 



Syn. : Craccae Panz. Fn. Germ. 20 , 10. 



cupricolle Panz. ed. Voet. IV, p. 64, t. 38, fig. 33. 

 lugubre Voet, Cat. II, Ind. p. 17. 



