162 BÌJDBAGB TOT DE KENNIS DEE APtOWIDElT. 



39. APION VICIAE Payk. (PI. 5, fig. 4). 



Payk. Fn. Suec. Ili, p. 181.— Kirby, Mon. p. 31.— Germ. Mon. 

 II, p. 150, t. 4, fig. 15 a— h. — Wenck. Mon. p. 187. — Miller 

 p. 17. — Redt. Fn. austr. p. 289. 



Var. Griesbaclii Stepb. 111. Brit. IV, p. 179. 



Dof zwart, dicht grijs behaard; oogen met witte haartjes omringd; 

 snuit langer dan kop en halsschild te zamen, van de sprieten af tot 

 aan het uiteinde glanzig; sprieten geel, dikwerf aan het uiteinde 

 een weinig zwart. Halsschild dicht bestippeld, fijn behaard. Dek- 

 schilden sterk gewelfd met sterke stippelgroeven. De borst is zeer 

 dicht wit behaard. Pooten geel; coxae, trochanters, knieën, scheenen 

 der achterpooten en tarsen zwart; scheenen der voorpooten dikwerf 

 bruinzwart met een lichter gekleurden ring voor de knieën. 



Het <? is gewoonlijk kleiner; de snuit korter en geheel behaard; 

 sprieten lichtgeel; onderzijde van halsschild en coxae der voorpooten 

 sterker behaard dan bij het $, trochanters soms roodachtig. 



Lengte 1,7 — 2,4 mm. 



Bij de var. Griesbachi Steph. zijn de voor- en achterscheenen ge- 

 heel zwart. 



De larven leven volgens Perris in de peulen van Vicia eracca en 

 Ervum ïnrsutum. 



Schijnt door het geheele rijk niet zeldzaam te zijn. 



40. APION DIFFORME Germ. (PI. 5, fig. 5). 



Germ. Mon. Ill, p. 46. — Ahr. Fn. Ins. Eur. 4. 7. — Curtis, Brit. 

 Ent. vol. 5, p. 211. — Miller, p. 18. — Redt. Fn. austr. p. 288. 



Syn. : Compressicorne Dej. Cat. 1 ed. p. 80. 



Deze soort heeft veel overeenkomst met Onotiidis en Varipes. Zwart f 

 nagenoeg onbehaard; snuit zwart, aan de basis platgedrukt, glan- 

 zig, veel langer dan kop en halsschild te zamen, gebogen; sprieten 

 zwart, scapus aan de basis min of meer lichter gekleurd, langer 

 dan de twee volgende leden. 



Halsschild langer dan breed, dicht, hier en daar ineenvloeiend 

 bestippeld. Dekschilden langwerpig ovaal , gewelfd. Pooten geel , coxae, 

 knieën, scheenen en tarsen zwart, alle trochanters en een ring boven 

 aan de voorscheenen min of meer roodachtig; basis der dijen dik- 

 werf zwartachtig, voorscheenen een weinig gebogen. 



