BIJBRAOE TOT DE KENNIS DEB APIONIDEN. 163 



Bij het $ is de snuit dof, niet langer dan kop en halsschild te 

 zamen. De sprieten wijken in vorm zeer af van die van het % , scapus 

 zoo lang als de halve snuit, knodsvormig gezwollen, roodachtig; funi- 

 culus geelrood, 1'"" lid zeer klein, 2*^^ en 3''" zeer plat en groot, 

 de overigen smaller, de kuods donker gekleurd. Pooten geelrood , coxae, 

 knieën , scheenen behalve het midden en de tarsen zwart ; voorscheenen 

 S-vormig gebogen. 



Lengte 2,3—2,6 mm. 



Volgens Wencker op Polijfjoiium hydropiper. Perris betwijfelt of de 

 larve zich wel op deze plant ontwikkelt en zich daarmede voedt. 



Ik sleepte de soort bij Rijswijk in groot aantal van allerlei lage 

 planten, vooral van Aìitìirisciis sylvestris] gedurende den winter trof 

 ik ze aan in bloempotten en zeefde ze uit afgevallen bladeren. 



Bovendien zag ik nog voorwerpen uit Rotterdam (Veth) en Vlis- 

 singen (Veth). 



41. APION DISSIMILE Germ. 



Germ. Mon. II, p. 171, t. 4, fig. 18 a — d. — Wenck. Mon. p. 

 194. — Miller, p. 18. — Redt. Fn. austr. p. 288. 



Kleiner dan Difforme; snuit even lang als kop en halsschild te 

 zamen; sprieten zwart, scapus langer dan de twee volgende leden, 

 de basis roodachtig. Pooten geel, de 4 achter-coxae , de knieën, de 

 basis en de binnenhelft der scheenen en de tarsen zwart. 



Bij het c? de sprieten zwart, scapus geel, aan het uiteinde zwart, 

 nagenoeg even lang als de 5 volgende leden , knodsvormig ; pooten 

 geel, knieën, binnenste helft van de scheenen en de tarsen zwart, 

 voorscheenen een weinig naar binnen boogsgewijze uitgesneden. 



Lengte 2 — 2,5 mm. 



Leeft op Trifolium arvense; wellicht voedt zich de larve met deze 

 plant. 



Ik bezit één <? door den heer Roelofs in de Haagsche duinen ge- 

 vangen. 



42. APION LAEVICOLLE Kirby. 



Kiiby, Mon. X, p. 348. — Germ. Mon II, p. 174. — Wenck. Mon. p. 195. 



Gemakkelijk te herkennen aan de zeer oppervUikkige bestippoling van hel 

 halsschild. Zwart, glanzig, onbehaard; snuit nabij de sprieten en aan het 

 vooreinde een weinig verdikt, platgerlriikt en fijn bestippeld. Halsschild langer 

 dan breed, met eene afgebroken fijne niiddcUijn. Dekschilden sterk gewelfd, met 

 fijne slippelgroeven. Pooten geel, coxae der »chterpooten , dikwerf de trochan- 



