164 BIJDBAGE TOT DB KKNias DBB APIONIDBÎT. 



ters, alle knieën, de basis en de tweede helft der vier achterscheenen rood- 

 achtig met een gelen ring voor de basis; tarsen en trochanters dikwerf roodachtig. 



Lengte 2,5—2,8 mm. 



Nog niet in Nederland aangetroffen. 



43. APION ONONIDIS Gyll. 



Gyll. Ins. Suec. IV, p. 539. — Wenck. Mon. p. 198. 



Deze soort is gemakkelijk te herkennen aan de lange borstelharen 

 der sprieten en de zeer sterke rimpelige bestippeling van het hals- 

 schild. Zwart met geringen groenachtigen weerschijn ; snuit dun , langer 

 dan kop en halsschild te zamen, gebogen, met fijne streepjes aan de 

 basis. Sprieten zwart, aan de basis een weinig geel. Dekschilden 

 sterk gewelfd met diepe stippelgroeven. Pooten geel, coxae en schee- 

 nen der 4 achterpooten , knieën en alle tarsen zwart , trochanters 

 min of meer roodachtig, zoo ook de voorscheenen met uitzondering 

 van een gelen ring nabij de basis. 



Bij het (? de achterscheenen dikwerf aan het uiteinde rood. 



Lengte 2,5 — 2,8 mm. 



Gemeen op Ononis campeslris. 



De larve is beschreven door Frauenfeld in de Verh. Zool. bol. Fer, 

 Wien. 1868, p. 966. 



Volgens Ferris leeft de larve in de peulen van Ononis campeslris. 



44. APION VARIPES Germ. 



Germ. Mon. II, p. 173, t. 4 , fig. 19 a—b. — Wenck. Mon. p. 

 199. — Miller, p. 19. — Kedt. Fn. austr. p. 290. 



Syn.: Bohemani Schh. Gen. Cure. V, p. 405. 



flavifenioralum var. Kirby , Mon. IX , p. 43. 

 flaviprs var. c. Gyll. Ins. Suec. Ill, p. 37. 



Gelijkt zeer veel op Ononidis, met welke zij dan ook veelvuldig 

 verward werd; zij onderscheidt zich intusschen gemakkelijk door de 

 gebogen scheenen der voorpooten. 



Bij het ^ zijn de voorscheenen sterker gebogen. 



Lengte 2,5 — 2,8 mm. 



Leeft op Trifolium pratense. 



Deze soort schijnt zeldzamer te zijn dan Ononidis; ik zag exem- 

 plaren uit den Haag (Haitink) , Middelburg (Lafontijn) , Bergen-op* 

 Zoom (Leesberg) en Maastricht (Maur.). 



