BIJDEAQB TOT DB KENNIS DBB APIONIDBìT. 169 



Dekschilden blauw, met fijne ondiepe stippelgroeven , welke naar het 

 achtereinde iets dieper worden. Pooien zwart of zwartblauw. Het Ì 

 is dikwerf meer zwartachlig. 



Lengte 2,7 — 3,2 mm. 



Tot nu toe slechts eenmaal aangetroffen door den heer Roelofs te 

 Valkenburg (Ned. Limburg) in Juni. 



53. APION VIRENS Herbst. 



Herbst 1. e. p. 118, t. 103, fig. 6. — Germ. Mon. II, p. 193 et 

 195. — Wenck. Mou. p. 215. — Miller, p. 23. — Redt. Fn. austr. 

 p. 293. 



Syn.: aeitcocephalnm Gyll. Ins. Suée. IH, p. 49. 

 cijancum Dej. Cat. 2 ed. p. 242. 

 i marcliicum Kirby, Mon. p. 53. 



Zwart , koperkleurig , groenachtig of blauw , ovaal , een weinig be- 

 haard, glanzig. Snuit iets langer dan kop en halsschild te zamen, 

 zeer dun en gebogen; sprieten zwart. Halsschild fijn, niet dicht be- 

 stippeld. Dekschilden groen, zelden blauwachtig, nog zeldzamer zwart- 

 achtig, min of meer metaalglanzig , aan de basis gewoonlijk platge- 

 drukt, met duidelijke schouderbuilen en diepe breede groeven , waarin 

 dicht op elkander staande stippels ; de naadgroef is sterker en dieper ; 

 de tusschenruimten zijn fijn geribd. Bij het c? is het halsschild 

 dikwerf duidelijk metaalglanzig. 



Lengte 2 — 2,6 mm. 



De larve is beschreven door Frauenfeld in de Verh. Zool. bol. Ver. 

 Wien. 1866, p. 963. 



Zeer gemeen op allerlei planten. 



54. APION PLATALEA Germ. 



Germ. Mon. II, p. 143, t. 3, fig. 23 a—b. — Steph. Manual, p. 

 259. — Wenck. Mon. p. 216. — Miller, p. 21. — Redt. Fn. austr. 

 p. 291. 



Syn.: <? afnitn Gyll. Schh. Gen. Cure. I, p. 291, 297 et 301. 

 puncticolle Waterh. in litt. 

 $ validirodre Gyll, 

 Ovaal, dofzwart, fijn en dicht aschgrauw behaard; snuit langer 

 dan kop en halsschild te zamen , plomp , breed , een weinig gebogen. 

 Halsschild sterk en dicht bestippeld, met eene fijne middengroef. Dek- 



