BIJDEAGB TOT DE KENXIS DEE APIONIDEK. 171 



Gemeen op Lalhynis pralcnsii. Volgens Ferris zijn de larven aan- 

 getroffen in de vruchten van Ervum liirsulum. 



Ik zag exemplaren uit den Haag (Everts en Leesberg), Vianen 

 (Everts), Wassenaar (Pen-in), Breda (Heylaerts), Gorkum (Everts), 

 Huissen (Aghina) en Utrecht (Groll). 



57. APION ONONIS Kirby. 



Kirby, Mon. IX, p. 25. — Germ. Mon. II, p. 137, t. 3, fig. 24 

 a— h. — Wenck. Mon. p. 218. — Miller, p. 21. — Redt. Fn. austr. 

 p. 291. 



Syn.: <? cinerasccns Germ. Mon. II, p. 138, t. 3, fig. 4 a — 6. 

 glaucinum Gyll. Schh. Gen. Cure. I, p. 255 et 293. 

 mccops Bohem. Schh. 1. c. V, p. 413. 

 nigrum Oliv. Ent. V, 81, p. 37, t. 2, fig. 55. 

 (? perplexum Gyll. 

 Deze soort gelijkt zeer veel op GijUenlialij doch is even groot als 

 Ervi, Zwart, dof, dicht grijs behaard. Snuit dik, weinig gebogen, 

 sprieten geheel zwart. Halsschild sterk bestippeld. De beharing langs 

 de zijden der borst iets dichter. Pooten zwart. 

 Lengte 1,8 — 2,5 mm. 

 Gemeen op Ononis spinosa. 



Ferris vond de larven in de peulen van Ononis campeslris. 

 Ik zag exemplaren uit Ellecom (Haitink), Scheveningen (Everts), 

 Dordrecht (Everts) en Zelhem (Snellen). 



58. APION FILIROSTRE Kirby. 



Kirby, Mon. IX, p. 46. — Wenck. Mon. p. 219. — Miller, p. 20. 

 — Redt. Fn. austr. p. 292. 



Syn.: morio Germ. Mon. II, p. 177 et 178. 



Deze soort heeft volkomen de gedaante van Trifola, is geheel 

 zwart , zoo ook de pooten , doch mist den groenachtigen weerschijn op 

 de dekschilden. Halsschild niet diep en niet dicht bestippeld, zeer 

 fijn segrij nach tig. Dekschilden met diepe stippelgroeven , de tusschen- 

 ruimten een weinig gewelfd en zeer fijn segrijnachtig , waardoor het 

 eigenaardige matte veroorzaakt wordt. 



Lengte 1,5 — 2,2 mm. 



Ik zag slechts een enkel voorwerp door den heer Fokker te Zie- 

 rikzee gevangen. 



