176 BIJDBA^QK TOT DE KENNIS SBB APIONIDÏÎT. 



Lengte 2,8—3,2 mm. 



Leeft volgens Perris op beuk en volgens Gyllenhal op Lathyrus 

 heteroplnjilus en latifolius. 



Niet zeldzaam. Ik sleepte deze soort van verschillende lage planten, 

 doch nimmer daar waar de beide LalhyrussooTten voorkwamen. 



67. APION SPENCEI Kirby. 



Kirby, Mon. IX, p. 57, t. 1, fig. 13; X, App. p. 356. — Germ. Mon. II, 

 p. 183 et 204; III, p. i\. — Wenck. Mon. p. 232. — Miller, p. 22. — Redt. 

 Fn. auslr. p. 292. 



Syn. : columbinum Steph. 111. Brit. IV, p. 194. 

 foveolatum Kirby. 

 intrusum Gyll. Ins, Suec. Ill, p. 45, IV, p. 550. 



Ovaal, gewelfd, zwart, fijn behaard, weinig glanzig. Voorhoofd met eene 

 breede groef tusschen de oogen, welke gewoonlijk op den bodem drie fijne 

 streepjes vertoont. Snuit zwart, glanzig, dik. Halsschild minder sterk, niet 

 dicht bestippeld, met eene langere of kortere middellijn, welke aan de basis 

 dieper is; aan weerszijden van de basis tusschen het midden en den rand met 

 een' indruk. Dekschilden kort eirond met duidelijke schouderbuilen , blauw, 

 zelden groenachlig, dof, met breede stippelgroeven. Onderzijde zwart, weinig 

 behaard. Poolen zwart. 



Bij het (fis de snuit korter, sterker behaard en zijn de sprieten aan de basis 

 lichter gekleurd. 



Lengte 2,2—2,5 mm. 



Deze soort, welke o. a. in Yorkshire in Engeland gemeen is op Vicia cracca, 

 moet ongetwijfeld ook in Nederland voorkomen, 



68. APION VORAX Herbst. (PI. 5, fig. 6). 



Herbst, Käf. VII, p. 119, 1. 103, fig. 8. - Germ. Mon. II, p. 141, 

 t. 3, fig. 3 a—b. ^. — Jacq. Duv. Gen. Cure. 1854, t. 4, fig. 17. 

 — Wenck. Mon. p. 233. — Miller, p. 22. — Redt. Fn. austr. p. 292. 



Syn.: c? fuscicorne Marsh. Ent. Brit. p. 244 et 250. 

 ^ pallicorne Gyll. Sch. Gen. Cure. I, p. 302. 

 J villosulum Marsh. 



Langwerpig ovaal , gewelfd , zwart , dof, vrij dicht grauw behaard. 

 Om de oogen met witte haartjes. Snuit iets langer dan kop en hals- 

 Bchild te zamen , glanzig. Sprieten aan de basis geel , scapus even 

 lang als de 3 volgende leedjes te zamen. Halsschild fija en dicht 

 bestippeld. Dekschilden blauwzwart, zelden zwart, met duidelijke 



