BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER APIONIDEN. 179 



der scheenen een weinig zwartachtig. Deze soort verschilt van 

 M'mialum door geringere grootte, door den meer verlengden kop, 

 een minder sterk bestippeld halsschild en kortere dekschilden. 



Lengte 3 mm. 



Ik trof deze soort slechts eenmaal aan bij Vianen in Juni. 



74. APION FRUMENTARIUM Linn. 



Linn. Syst. Nat. ed. X, p. 378. — Germ. Mon. II, p. 251, t. 4, 

 f. 25. — Payk. Fn. Suec. III, p. 177. — Wenck. Mon. p. 245. — 

 Miller, p. 20. — Redt. Fn. anstr. p. 289. 



Syn. : coccineum Gmel. éd. Linn. I, 4, p. 1742. 

 haematodes Kirby, Mon. IX, p. 76. 

 purpureum Latr. Hist. Nat. XI, p. 90. 



Deze soort is meer verlengd dan de beide vorige soorten, de kop 

 is smaller , de snuit dunner en de bestippeling van kop , halsschild en 

 dekschilden fijner. Het uiteinde der scheenen is soms een weinig 

 zwart. Geheel rood, uiterst weinig behaard. 



Lengte 2,3 — 2,5 mm. 



Zeer gemeen op Hiiniex aceloseUa en Teucrium scorodonia. 



De larve, die even als de pop oranjekleurig rood is, leeft in de sten- 

 gels van liumex acelosclla, waar zij een galachtig gezwel veroorzaakt. 

 Dikwerf leven twee larven te zamen in eene grootere gal. De larve 

 is beschreven door Laboulbène in de Ann. Fr. 1862, p. 567, t. 13, 

 f. 23—24. 



75. APION RUBENS Steph. 



Steph. 111. Brit. IV, p. 174. — Walton, Ann. Nat. Hist. 1844, 

 p. 452. — Wenck. Mon. p. 246. — Redt. Fn. austr. p. 296. 



Deze soort is de kleinste onder alle roodgekleurde Apions, zij is 

 doflFer en sterker behaard dan de vorige soorten. De kop is fijn en 

 zeer dicht bestippeld. Snuit dun, sterk gebogen, zeer glanzig en 

 fijn bestippeld. Halsschild breed, fijn en dicht bestippeld. 



Lengte 2-2,5 mm. 



Leeft op Kiimex acetosella en Teucrium scorodonia. Ik zag exem- 

 plaren uit den Haag (Everts) , Roozendaal in Noord-Brabant (Everts) 

 en Breda (Heyl.). 



76. APION SANGUINEUM de Geer. 

 De Geer, Mém. V, 1775, p. 251. — Gyll. Ins. Suec. IV, p. 543. 



