BIJDRAGE TOT DE KENNIS DEB, APIOXIDEN. 181 



Gemakkelijk te herkennen aan de kleur. Zij is bijna geiieel roodkoperkleurig , 

 groenachtig of purperrood , sterk glanzend en uiterst fijn beliaard. Snuit zeer 

 plomp, sterk bestippeld, dikwerf fraai purperrood. Halsschild lijn, verspreid 

 bestippeld, met een diep groefje voor het schildje, dikwerf metaalgroen of een 

 weinig geelkoperkleurig. Dekschilden gewoonlijk purperrood of koperkleurig , 

 dikwerf langs de kanten een weinig groenachtig, eivormig, sterk gewelfd, met 

 stippelgroeven. Pooten donker gekleurd, sterker behaard. Bij het c? is de snuit 

 veel korter , de sprieten zijn forscher en korter. 



Lengte 3 — 3,6 mm. 



Leeft op Statice Limonium. 



Deze soort komt veelvuldig voor langs de Fransche en Engelsche kust; ik 

 zag zelf een exemplaar door wijlen den heer Camille van Volxem bij Knocke 

 nabij de Nederlandsche grens gevangen , zoodat het zeer waarschijnlijk is dat 

 wij deze soort ook op ons gebied zullen aantreffen. Statice Limonium is o. a. 

 zeer gemeen op de Zeeuwsche schorren. 



79. APION BREVIROSTRE Herbst. 



Herbst, Kiif. VH, p. 120, t 103, f. 10. — Germ. Mon. H, p. -237, t. 2, 

 f. (). — Wenck. Mon. p. 250. — Miller, p. 10. — Redt. Fn. austr. p. 294. 



Syn.: breve DeJ. Cat. 1 ed p. 81. 



Ovaal, weinig glanzig, zwart met min of meer bronskleurigen weerschijn, 

 fijn liggend wit behaard ; voorhoofd rimpelig bestippeld , tus<chen de oogen ge- 

 streept; deze laatsten met witte haartjes omgeven; snuit recht, metaalglanzig. 

 Halsschild zeer fijn en zeer dicht , bijna ineenvloeiend bestippeld. Dekschilden 

 met fijne stippels in de groeven , de tusschenruimlen van deze een weinig 

 gewelfd. Onderzijde en pooten bronskleurig. 



Lengte 1,5 — 2,5 mm. 



Deze soort, welke in Nederland nog niet is aangetroffen, leeft op Hypericum 

 hirsutum. De larve ontwikkelt zich uit de doosvruchtjes. 



80. APION SEDI GernQ. 



Germ. Mon. Ill, p. 49. —Wenck. Mon. p. 251. — Miller, p. 58. — 

 Redt. Fn. austr. p. 294. 



Syn.: iiüerstUiaic Boliem. Scbh. Gen. Cure. V, p. 443. 

 tumid icollr Bach. Kaferfn. II, 1854, p. 201. 



Langwerpig ovaal, zwart met geringen bronskleurigen weerschijn, 

 weinig glanzig , zeer fijn verspreid behaard. Snuit aan de basis het 

 dikst, dof, aan het voorste uiteinde glanzig. Halsschild vrij sterk, 

 niet dicht bestippeld , aan de kanten dikwerf ineenvloeiend. Dekschilden 



