182 BI.TDKAGE TOT DE KENNIS DER APIONIDEN. 



met fijne niet diepe stippelgroeven , de tusschenruimten breed en vlak. 

 Pooten zwart, de voorste dijen forscher dan de overigen. 



Deze soort verschilt van Hiimilr door smalleren kop, sterkere be- 

 stippeling van het halsschild en fijnere groeven der dekschilden. 



Lengte 1,7 — 2,5 mm. 



Ik bezit voorwerpen door den heer Snellen op Galium in de duinen 

 bij den Haag gevonden; ik zelf vond de soort op Sedimi nero. 



De inlandsche voorwerpen zijn buitengewoon klein. 



81. APION ACICULARE Germ. 



Germ. Mon. II, p. 245, t. .3, f. 20 — Wenck, Mon. p. 253. — Miller, 

 p. 16. — Redt. Fn. austr. p. 287. 



Bronskleurig, fijn behaard, zeer smal. Halsschild fijn en rimpelig bestippeld. 

 Dekschilden aan de basis even breed als het iialsschild, gewelfd, in het midden 

 een weinig verbreed, met diepe stippelgroeven; de tusschenruimten smal en ge- 

 welfd. Dijen bronskleurig. Bij het c? de snuit korter en sterker behaard. 



Lengte 1,5 mm. 



De larve leeft in de stengels van Helianthemum guttatum en vulgare. 



In Nederland nog niet aangetroffen. 



82. APION VIOLACEUM Kirby (PI. 5, fig. 7). 



Kirby, Mon. IX, p. 65, t. 1, f. 16. — Wenck. Mon. p. 254. — 

 Miller, p. 58. ~ Redt. Fn. austr. p. 294. 



Syn.: cyaneim Oliv. Ent. V, 81, p. 32, t. 3. f. 46. 

 Hyärolapalhi Dej. Cat. 1 ed. p. 81. 



Var.: cyancinn Hrbst. Käf. VII, p. 108, t. 102, f. 7. 



Langwerpig ovaal, zwart, min of meer glanzig, soms met gerin- 

 gen raetaalachtigen weerschijn op kop en halsschild, bijna onbehaard. 

 Voorhoofd sterk bestippeld , in 't midden een weinig ineen vloeiend , 

 tusschen de oogen gestreept, Snuit glanzig, aan de inplanting der 

 sprieten en aan het uiteinde een weinig verbreed. Halsschild sterk, 

 diep en diclit bestippeld , met een klein groef je voor het schildje. 

 Dekschilden ovaal , blauw of groen , glanzig , met fijne stippellijnen , 

 wier tusschenruimten zeer vlak en segrijnaclitig zijn. 



Lengte 2,.3 — 3,5 mm. 



De larve is beschreven door Laboulbène in de Ann. Fr. 1862, 

 p. 565, t. 13, f. 16—22. 



Overal zeer gemeen op Riimex obtusifolins , ctmijhymiratm^iiemorosas 

 en crispns. 



De larven maken gangen in de stengels van genoemde zuringsoorten. 



