208 REX I'AAB M0X3TI10SITBITKX BI.T INSECTEX. 



den protliorax, blijkt uit de afbeelding niet. Zoowel deze Rhizolrufjus 

 als de door mij beschreven Di/lisciis^ zijn in zoover merkwaardig , als 

 bij beiden eene verdrievoudiging van den poot voorkomt, over bijkans 

 zijne geheele lengte. Meer komt het voor, dat de verdubbeling of 

 verdrievoudiging eerst optreedt aan de meer van den romp verwij- 

 derde deelen van den poot; — zoo bijv. zijn bij sommige monstrosi- 

 teiten slechts céne coxa en één trochanter aanwezig, terwijl aan den 

 laatsten twee dijen zijn bevestigd, aan ieder waarvan eene scheen 

 en een voet vastzitten; — of wel bij andere exemplaren is ook nog 

 maar ééne dij aanwezig , die twee scheenen en daaraan twee voeten 

 draagt; — of eindelijk de geheele poot is enkelvoudig, behalve dat 

 aan de scheen niet één , maar twee of drie tarsen zijn bevestigd. De 

 door mij beschreven Dijliscus is dus een voorbeeld van eene vervan- 

 ging een er extremiteit door meer over eene zoo groot mogelijke lengte. 

 Was ook nog de coxa in drie stukken gesplitst , dan zouden de drie 

 rechter extremiteiten van den prothorax geheel gescheiden zijn ge- 

 weest, en de kever zou hebben behoord tot dezelfde rubriek van 

 monstrositeiten , waartoe behoort de 



Monstreuse Saperda Carcliarias , 



op Plaat 11 in iig. 3 afgebeeld, die eene totale verdubbeling ecner 

 extremiteit vertoont. Naast de linker normaal gevormde antenna 

 bevindt zich aan de rechterzijde nog een klein voclhorentje, 't welk 

 in fig. 5, van de onderzijde gezien, zeer vergroot is afgebeeld. Men 

 ziet, dat het uit vier leden bestaat, waarvan het eerste grooter is 

 dan de drie andereu te zamen. Het tweede lid is iets smaller dan het 

 eerste en zeer kort; het derde is weer langer, ongeveer half zoo 

 lang als het eerste; het vierde is weer kort, aan zijne voorzijde meer 

 of min bolvormig opgezwollen en aan den achterkant tot een doorntje 

 verlengd (fig. 5 , 4). De kleur is over bijkans de geheele lengte van 

 het sprietje die der dekschildeu ; het vierde leedje echter bezit niet 

 de geelgrijze beharing der dekschildeu, die ook aan de drie eerste 

 leden eigen is; het vertoont eene roodachtige kleur en aan den top 

 eene zwarte vlek. 



Om van de inplanting van den kleinen spriet een beter denkbeeld 

 te geven , dan fig. 'ò kan doen , geef ik in fig. 4 eene zeer vergroote 

 afbeelding van den kop des kevers , van boven gezien. Men ziet , 



