DE MUZIEKOMAIEÏ VAN EPHIPPIGEPd VITIUM Shï. 



Dr. J. RITZEMA BOS. 



(Zie Plaat 11, ftg. 6—10). 



Tot de familie der Locusten behoort Epfiippigem Vitium , eene 

 soort , die over 't geheel in ons land hoogst zeldzaam is. Dr. S. C. 

 Snellen van VoUenhoven zegt er van in de Naluurlijke historie van 

 Nederland, afd. Gelede dieren, I, bl. 263: „Zij heeft een zadelvormig, 

 aan de achterzijde hoog opgewipt borststuk en naauwelijks eenig spoor 

 van dekschilden of vleugels. Bij ons is deze sprinkhaan zeer zeld- 

 zaam en tot heden slechts bij Arnhem gevangen, doch op de wijn- 

 bergen aan den Rijn is hij tamelijk gemeen. De kleur is die van 

 een verwelkend blad. Lengte van het mannetje 2 duim, die van het 

 wijfje met de scheede 4 duim." 



In den nazomer van 't nu afgeloopen jaar trof ik deze soort in 

 grooten getale aan ter wederzijde van den grindweg, die van het 

 dorpje Bennekom naar Renkum loopt. Mijne aandacht werd het 

 eerst op deze dieren gevestigd door het vervaarlijke leven, 't welk 

 zij maakten. Dat geluid is snerpend , even als dat van andere 

 Locusten, maar de toon komt mij voor, lager te zijn dan die, 

 welke de meeste andere inlaudsche soorten dezer familie voortbren- 

 gen. Op eene wandeling door de heide aan beide kanten van 

 genoemden grindweg hoorde ik overal om mij heen deze sprink- 

 hanen musiceeren ; maar 't viel mij in 't eerst verbazend moeilijk, op 

 't geluid af uit te maken, waar in ieder bepaald geval de muzikant 

 eigenlijk zat. Evenmin kon ik ze gemakkelijk met 't oog ontdekken ; 

 want hoe verschillend ook de onderscheidene individu's van kleur 



