mij toescheen van eenig nut, hoe gering dan ook, te kunnen 

 zijn. Ik heb daarin den regel gevolgd , om de genera en daar 

 onder hunne species, alphabetisch te rangschikken en voor zoo 

 verre dezelfde namen onder verschillende geslachten voorkwamen , 

 dezen onder dat genus gebracht dat het meeste gebruikt werd, 

 mij bij de andere genera eenvoudig bepalende met daarheen te 

 verwijzen; zoo zal men bij voorbeeld, bij de genera Saturnia^ 

 Endrosis oï Ani liera ea naar het genus ßowjZ»?/.i; verwezen worden , 

 alwaar de soorten, die nu eens onder dat genus, dan weder 

 onder een der andere genera voorkomen, te vinden zijn. In 

 deze de systematische indeeling van eenig bepaald schrijver aan 

 te nemen , was niet wel doenlijk. De in de algemeene lijsten 

 van Coleoplera, Lepidoptera , Hymenoplera enz. voorkomende 

 species zijn niet afzonderlijk opgenomen, doch slechls die lijsten 

 vermeld onder den naam der insekten-afdeeling, waartoe zij 

 behooren. 



Namen van plaatsen of planten heb ik gemeend te moeten 

 achterwege laten, even als die van soorten welke later faulief 

 gebleken zijn, zoo als b. v. E. ruficUiaria ^ T inft niella^ N. 

 Prunetorum enz.; ook kwam het mij onnoodig voor afzonderlijk 

 melding te maken van de in het tweede deel, bl. 154 opge- 

 somde soorten der Isis van 1859 en van de dissertation van 

 Thunberg (ibid bl. 155); daarentegen nam ik bij de species ook 

 hunne daarbij gevoegde synoniemen op. 



I\u ware ook zeker eene naamlijst der leden van de Entomo- 

 logische Vereeniging, als mede een Catalogus der boekwerken 

 welke zij bezit, wenschelijk geweest, doch daartegen bestond 

 het gegronde bezwaar, dat het laatste deel reeds met 1865 sluit 

 en de lijsten dus drie jaren ten achteren zouden geweest zijn. 

 Het zal daarom geschikter wezen hiermede te wachten tot na 

 de voleindiging der tweede serie, wanneer het mogelijk zal zijn 

 eene, ten minste voor dat oogenblik , volledige opgave Ie doen. 

 Dat het samenstellen van registers cene ondankbare taak is, 

 waarbij men, zelfs met de meeste naauwkeurigheid, gevaar 

 loopt van faulen te begaan, weet een ieder, waarom ik mij vlei 

 dat men mij, te dien opzichte, wel ecnige welwillendheid zal 

 betoonen, terwijl ik, van mijne zijde, geene rede zal hebben om 

 mij over den volbrachten arbeid te beklagen, wanneer men mij 

 slechts toestemt, dat ik daarmede in eene werkelijk bestaande 

 behoefte voorzie. 



Januari 1869. i>£ Roo van Westmaas. 



