69 ENTOMOLOGISCHE AANTEEKENINGEN. 



bestaan nog andere, van gewigtiger aard. Ten eerste hebben 

 de zoogenaamde Farrellas groote blinkende bijoogen , bij Lotella 

 zoo niet geheel ontbrekende dan toch zeer klein; ten tweede 

 eene ader meer in de voorvleugels, door dien uit den binnen- 

 randshoek der middelcel 4 spranken komen in plaats van 3, 

 zoo als bij Lotella; ten derde zie ik in de achtervleugels 8 ade- 

 ren, bij Lotella slechts 7, en eindelijk ontbreekt bij Lotella i hel 

 penseel of bosje van lange haren aan de basis der voorpooten, 

 dat ik bij de zoogenaamde Farrella i bespeur. 



Het is dus duidelijk , dat de dieren niet alleen specifiek , 

 maar generiek verschillen ; en inderdaad duiden ook de boven- 

 genoemde eigenaardigheden der zoogenaamde Farrella aan, dat 

 zij geene Anerastia is, maar dat zij de kenmerken van het 

 genus Epischnia bezit. Indien ik mij niet bedrieg , dan is de 

 Farrella^ Epischnia leucoloma van U.S., cene soort, welker 

 vaderland aan Herrich-Schäffer onbekend was, en die von 

 Heinemann in de zoo even uitgekomen « Zünsler » zijner 

 a Schmetterlinfje Deutschlands und der Schweiz» niel opgetee- 

 kend heeft. 



Mijne opmerking komt mij belangrijk genoeg voor om te 

 worden medegedeeld: ten eerste wordt daardoor het vaderland 

 van Epischnia leucoloma bekend (duingronden aan zee in het 

 noordwestelijk Europa), en ten tweede kan zij onzen Belgischen 

 en Engelschen broeders tot inlichting over hunne Anerastia 

 farrella dienen; want dat ook de A. farrella der Engelschen 

 een synoniem is van Ep. leucoloma H.S. , leert mij de beschrij- 

 ving in Stainton's Manual of British Moths and Butterflies^ H, 

 p. 168. Het is wel eene Anerastia in sensu Stainloniaiio, maar 

 de kenmerken van zijn Genus Anerastia zijn zoo onbepaald , 

 dat zij ook op het genus Epischnia H.S. toepasselijk zijn. 



De afbeelding van Epischnia leucoloma bij Herrich-Schäfl'er 

 in Deel V zijner Systematische Bearbeitung^ Tineides Tab. 18, 

 f. 126, zou mij echter eer aan eene variëteit van Anerastia 

 lotella^ dan aan het dier dat hij in het IVde deel, pag. 89, 

 beschrijft, doen denken, en is stellig niet goed, of stelt eene 

 andere soort voor. In den tekst maakt Herrich-Schäffer geen 



