08 DE INLANDSCFIE SOORTEN VAN HET 



ten einde de studie van het genus Eupithecia ook voor anderen 

 wat gemakkelijker te maken. Daar nu buitendien de gelegenheid 

 zich voor mij opdoet om door het geoefend penseel van mijnen 

 kundigen vriend, den dipteroloog van der Wulp, naauwkeurige 

 afbeeldingen der vlinders te bekomen , heb ik gemeend de uit- 

 voering van mijn voornemen niet langer te moeten uitstellen. 



Ik ben in staat geweest bij de meeste soorten de besclirijvingen 

 der rupsen te geven , ten deele uit eigene waarneming en voor 

 de overigen door gebruik te maken van de beschrijvingen, die 

 de heer Harpur Crevve van de rupsen der meeste Britsche 

 Eupilheciën in verschillende jaargangen van het Entomologist's 

 Annual gegeven heeft, terwijl de identiteit van onze soorten 

 vastgesteld is door wederzijdschen ruil van voorwerpen. 



Met alle Europesche Geomelrae hebben de soorten van het 

 genus Eupithecia het volgende gemeen : haarvormige sprieten , 

 ronde, naakte, onhewinperde oogen, geene ocellen, kleinen kop 

 met twee palpen, eenen slanken bouw, een dun lijf met korten 

 thorax, en lange pooten met giadbeschubde, lange voortarsen, 

 groote, ongespleten vleugels met korte franje, de voorvleugels 

 langwerpig driehoekig, de achtervleugels min of meer kwart- 

 cirkelvormig, in de achlervleugels ten hoogste twee binnenrands- 

 aderen en van zes tot zeven andere, in de voorvleugels eene 

 binnenrandsader, terwijl daarin ader 5 steeds digter bij 6 dan 

 bij 4 staat. De rupsen hebben zes voor- , twee ontwikkelde 

 buikpooten en twee naschuivers of achterpooten. 



De nadere kenmerken van het genus Eupithecia Curl is be- 

 schrijft Lederer in de Verhandlungen des Zoologisch botanischen 

 Vereins zu Wien, III, 1855, pag. 25 i, aldus: 



«Kleine vlinders [Geometrae) met meer of minder afgeronde 

 voorvleugels, welker voorrand ongeveer een derde langer is dan 

 het ligchaam, binnenrand veel korter (dan de voorrand), punt 

 min of meer afgerond , achterrand schuin op den binnenrands- 

 hoek aanloopende, en niet zeer kleine en zeer afgeronde achter- 

 vleugels. Achterrand van voor- en achlervleugels bij A (het 

 mcerendeel der soorten) elfen, bij P. {Sparsala Tr.) die der 



