100 DE INLANDSCHE SOORTEN VAN HET 



rand is gewoonlijk wat donkerder met eene lichtere, aan den 

 binnenrandshoek dikwijls verbreede golflijn ' en de franjelijn zeer 

 duidelijk, zwart, op de aderen licht afgebroken. Op de achter- 

 vleugels is de worlelhelft nicest licht, de buitenlielft donker 

 met eene flaauwe lichte golflijn. Verder is in de achlervleugels 

 cene binnenrandsader, terwijl ten opzigte van het aderstelsel 

 der voorvleugels bij Rectanyidala deze afwijking voorkomt, dat 

 ader 1 1 in de voorrandsader uitloopt, even als bij eenige Lilhos'.den 

 (zie PI. 5, fig. Vili). De soorten hebben veelal eene generatie, 

 overwinteren bijna allen als pop in een spinsel tusschen bladeren 

 of op de oppervlakte van den grond en worden in den rupsen- 

 staat gevonden van Junij tot October, — de weinige soorten, die 

 als rups overwinteren van September tot Mei. De rupsen leven 

 veel op bloemen en van het onrijpe zaad van kruiden en boo- 

 men, enkele soorten tusschen de bladeren ingesponnen, geene 

 van half verdord loof, gelijk vele Acidalien. Overigens zijn zij 

 tamelijk verschillend van vorm: kort, dik en ronà {Rectangulata) ^ 

 kort en plat {Tripuncfaria) . lang, plat, naar den kop toe ver- 

 smallende {Vulgata)^ of slank , rolrond [Centaiireala ^ terwijl zij 

 in hooge mate eene eigenschap bezitten, die ook bij andere 

 dieren wordt gevonden , dat namelijk hare kleur zich naar die 

 der planten rigt waarop zij leven, en daar zij zich veel op bloemen 

 ophouden, zoo kan deze kleurwijziging soms zeer aanmerke- 

 lijk worden. Het is noodig deze bijzonderheid te vermelden , 

 waarvan ik bij eenige soorten voorbeelden zal aanhalen, welke 

 mij zijn voorgekomen, daar men dikwijls de rupsen alleen aan 

 den vorm kan herkennen. De teekening der rupsen bestaat 

 uit donkere kepers, soms door drie donkere lijnen doorsneden 

 of uit drie zulke lijnen, waarvan de middelste op de ringen, 

 soms als schuine ruiten, vlekkig verbreed is, benevens eene ge- 

 golfde zijdelijn. 



Om het opsporen der generieke kenmerken gemakkelijker te 

 maken, zijn van Eupilhecia vulgata Ilaw. eene der gemeenste 



De lichte veeg in den binncnraudshoek , waarvan Lederei' sjircekt. 



