GESLACHT EÜPITHECIA. 101 



soorten, de ontschubde vleugels (PI. 3, fig. I) en eenigc ligchaams- 

 deelen (ook een paar naar Absinthiata) afgebeeld , terwijl ik 

 tot verklaring der door mij gebruikte benamingen hier bijvoeg, 

 dat de afgeslolcne ruimte in het midden der vleugels (a) de 

 middencel heet ; aa is de aanhangcel. De ruimten , begrensd 

 door de aderen en de vlcugelranden heeten mede cellen en wor- 

 den op dezelfde wijze als de aderen, van den binnen- naar 

 den voorrand tellende, genummerd, gelijk op de figuur is aan- 

 gewezen. A is de binnenrand, B de achterrand, G de voorrand. 

 Ten opzigte van de teekening der vleugels merk ik op, dat de 

 ruimte tot aan den eersten lichten dwarsband het wortelvdd 

 heet (zie fig. VII «) , die tot aan den derden duidclijksten en 

 lichtsten , die ik daarom den lichten band (fig. VII c) noem , het 

 middenveld (fig. VII b) , terwijl de overige ruimte lot aan den 

 achterrand, door de golflijn doorsneden, met den naam van 

 fianjeveld wordt bestempeld (fig. VII d). 



Van het genus Acidalia , dat mede eene menigte kleine en 

 ook dikwijls legen muren enz. zittende soorten bevat, die in 

 uiterlijk eenigzins op de Eupithecien gelijken, onderscheiden 

 deze zich door het volgende: 



1^. Den oorsprong van ader 8 der achlervleugels , die bij 

 AciduUa uil den vleugelwortel komt. 



£'* De poolen. Bij Acidalia zijn de achterpooten altijd veel 

 kurter dan de middenpooten , bij de mannetjes van een groot 

 aantal soorten vervormd tol een stompje, in een penseel van 

 lange haren verborgen (zie de afbeelding der mannelijke achter- 

 pooten van Acidalia bisetata bij Sepp, deel VI, pi. VIII, (ig. 

 8,0, 10). 



ó*'. De teekening der voorvleugels, die bij Acidalia uit twee 

 enkele, donkere fijne dwarslijnen en cene duidelijke schaduw- 

 slreep daar lusschen op lichten, elTen grond en eene lichte 

 goKlijn in donkcic besluiving beslaat. Deze goKlijn is vrij sterk 

 geslingerd en aan den biinieiirand niet zoo duidelijk als bij 

 Eupithecia. 



A'^. De rupsen, die bij Acidalia slank, dun en dor van uit- 



