'130 !»K INLANDSCIIE SüOIlTEN VAN HET 



het liaDJeveld niet bandvormig helder roodbruin. Met midden- 

 vlek, de lichte band onder den voorrand scherp gebroken, bij 

 den <? het achterlijf met zwarte zijdelijn. 



Golflijn der voorvleugels duidelijk, de achterrand der achler- 

 vleugels van ader 2 — 6 regt , soms in cel 5 iets ingetrokken. 



Groot, voorvleugels zeer spits, bruingeel of graauw^, teekening 

 liruingraauw, fijn; het middenveld alleen in hel midden licht; het 

 middenpunt lang en fijn, wortelwaarts zelden vast aan eenen 

 donkeren band ; deze aan den voorrand weinig donkerder , 

 aldaar nooit met zwarte vlek. 



18—20 mm. 



Steph. 111. ö, p. 285 Geometra abbreviata. 



Wood, fig. 660 



HS. S. B. Ill, p. 119 en 126, fig. 273 . Eupilhecia Guinardaria. 



H.Crewe, Ent. Ann. 1861, p. 145, rups van » abbreviata. 



Palpen de helft langer dan de doorsnede der oogen, zwart- 

 grijs, kop en rug donkerbruin of grijs, de laatste met een don- 

 kerder dwarsstreepje. Voorrand der voorvleugels de helft langer 

 dan de binnenrand, de achterrand even lang als de laatste, 

 flaauw gebogen, hoeken duidelijk doch niet scherp, die der 

 achtervleugels afgerond. De grondkleur der voorvleugels is een, 

 alleen in het midden van het middenveld lichter, bleek bruin- 

 geel, geelgraauw of bruingraauw (het laatste vooral bij de?), de 

 aderen zijn bruin, ook bij de grijze exemplaren, de middenader 

 tot ader 2, buitendien hier en daar zwart beschubd. Teekening 

 onduidelijk; aan den wortel ziet men een steeds goed uitgedrukt 

 zwart lijntje dat even onder de voorrandsader scherp gebroken 

 is, vervolgens komen twee donker bruingraauwe lijnen, beiden in 

 de middencel gebroken, waartusschen de grond, behalve tegen 

 den binnenrand, donkergrijs bestoven is, op de aderen zwart; 

 deze lijnen zijn meest parallel, soms echter is de eerste onge- 

 woon scherp gebroken, beiden dan op het punt dor breking 

 vereenigd en van daar divergeerend naar den binnenrand loopende. 

 In hel middenveld ziet men aan voor- en l}innenrand sporen 

 van donkere lijnen. De lichte band is weinig bleeker dan de 



