ÜESLACFIT EUPITHKCIA. 121 



grond, doch komt door de donkere lijnen die hem hegrenzen 

 en verdeden uit; hij is op ader G en 4 i.cherp gebroken, loopt 

 tot ader 2 schuins, dan regt naar den binnenrand. 



GoKlijn bruinachtig wit , onregelmatig geslingerd , vlekkig geland, 

 vooral in cel 5 en 7, in cel 1Z> vlekkig verbieed. Achter de 

 golllijn zijn de adereinden bij de Ijruingcele exemplaren donker- 

 bruin, bij de graauvve bruingeel. Achtervleugels liclitgrijs, ])ij de 

 bruiugeele voorwerpen iets geelachtig, de aderen zwart en vuil- 

 wit gevlekt, vooral naar den binnenrand toe, in cel \b ziet 

 men een hcht vlekje. Franjelijn bijna zamenhangend, franje als 

 de vleugels, donker gevlekt. Onderzijde lichtgrijs, genoegzaam 

 ongeteekend. Achterlijf op den rug bruingraauw, de buik lichtgrijs. 



Vliegt van het laatst van April lot ruim half Mei. Eenc 

 generatie. 



De rups heb ik tweemaal uit de eijeren gekweekt. De eerste 

 maal kwamen deze, die den 4'^'° Mei gelegd waren, den 14'^'° 

 uit en de rupsen waren op den 5^"" Junij volwassen. Zij waren 

 toen als volgt: lengte 2 Ned. duim; vorm: platachtig, naar den 

 kop toe versmallende ; de grondklcur zeer licht kaneelbruin 

 met donkerder teekeningen , die slechts smalle strepen van de 

 grondkleur vrijlaten en uit het volgende beslaan: op de vier 

 eerste ringen eene breede streep die het midden van den rug 

 inneemt; zij is heldergeel afgezet en heeft naast zich bruine 

 vlekken. Op ieder der volgende vijf ringen ziet men voorts 

 eene omgekeerd hartvormige vlek met twee schuine streepjes 

 aan wederzijde, alles helder geel afgezet, op ring 9 staat eene 

 korter leekening van denzelfden vorm, op 10—12 weer eene 

 donkere streep. Wanneer men de rups op zijde ziet, vallen de 

 schuine , donkere streepjes in het oog en zij vormen eene afge- 

 broken lijn. Kop lichtbruin, buik bleek kaneelbruin. Als men 

 haar door een vergrootglas beschouwt , bemerkt men dat de huid 

 in de zijden gerimpeld is. 



Eenige exemplaren waren bijna okergeel van grondkleur, een 

 zeer donkerbruin en bij enkelen liep er eene fijne zwarte lijn 

 over het midden van den rug, die de donkere vlekken verbond. 



