128 DE INLANDSCHE SOORTEN VAN HET 



In Gelderland, meermalen bij Wolf hezen op de heide (Backer, 

 Snellen); ook bij Nijkerk (van Medembach de Rooij). Mede 

 in Limburg door den heer Maurissen waargenomen en als zeer 

 zeldzaam vermeld. 



10. Piper ata Steph. 



PI. 5, fig. 2. 



Grondkleur wit; franjeveld van voor- en achtervleugels veel 

 donkerder, zwartgrijs; de lichte band onder den voorrand scherp 

 gebroken, het achterlijf zonder zwarte zijdelijn. 



17 — 19 mm. 



Steph., 111. 5, p. 288, T. 24, f.678 . Geometra piperata. 



Wood, flg. 678 



HS., S. B. m, p. 119, 126, flg. 145, 146. Eupithecia obrutaria. 



H.Crewe,Ent. Ann. 1861, p. 151, de rups V. » subumbrata. 



Palpen weinig langer dan de doorsnede der oogen , donkergrijs. 



Rug met een donkergrijs dwarslijntje, overigens zijne grond- 

 kleur en die van den kop als de vleugels; deze lang, de voor- 

 rand der voorvleugels naauwelijks de helft langer dan de binnen- 

 rand, de achterrand een zevende korter, vrij steil, naauwelijks 

 gebogen, hoeken vrij duidelijk. Achtervleugels met afgeronde 

 hoeken en buikigen, op ader 5 iets gebogen achterrand. 



De voorvleugels zijn op het wortel-derde , langs den voorrand 

 en tusschen de tanden van den lichten band zwartgrijs bestoven, 

 de middenader tot ader 2 hier en daar zwart beschubd, verder 

 even als ader 5, 4 en de onderrandsader tot aan den lichten 

 band, zeer duidelijk bruinachtig. Teekening onduidelijk, grof 

 zwartgrijs; op het eerste derde ziet men drie zulke dwarslijnen 

 2 en 5 vrij digt bijeen; t\] zijn in de middencel gebroken en 

 loopen van daar schuins naar binnen. Middenveld met drie 

 zeerflaauwe, donkergrijze, gegolfde, genoegzaam loodregte lijnen. 

 Lichte band duidelijk afgezet, op ader 6 vrij scherp gebroken, 

 verder, iets geslingerd, genoegzaam regt op den binnenrand 

 aanloopende en door cene in stippen opgeloste lijn gedeeld. 

 Middenvlek zeer klein en onduidelijk. Golflijn flaauw, wit, in 



