190 DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



kannt» is over de laatste geen woord in druk verschenen. Het 

 is mij dus zeer aangenaam eene enkele soort in hare gedaante- 

 wisseling te kunnen beschrijven, en zooveel te meer daar het on- 

 derzoek daarnaar voor mij — bij tusschenpoozen wel te verstaan, 

 doch die van mijnen wil onafhankelijk waren — meer dan 15 

 jaren heeft geduurd. Het was namelijk in het jaar '1844 toen 

 mijn vriend Dr. Verloren mij uit Utrecht eenige larven zond, 

 van welke men er eene bij fig. o ziet afgebeeld. Hij had daar- 

 van eene groote school op eenen vlierstruik {Sambucus nigra) 

 gevonden. Deze larven hebben nog korten tijd bij mij geleefd, 

 zijn toen in den grond gekropen en zonder verandering gestor- 

 ven. Later bespeurende dat ik dergelijke bladwespen-larven niet 

 in den omtrek mijner woning aantreffen kon , heb ik hem 

 weder eens om eene toezending daarvan uit Utrecht verzocht; 

 welke ik dan ook toen of een jaar later gekregen heb, maar 

 waarvan de uilkomst dezelfde was. Ik wilde nu mijnen vriend 

 niet langer lastig vallen en moest dus wachten tot het toeval 

 mij nog eenmaal zoodanige maskers in handen speelde. 



Dit gebeurde den 1'"" Junij 1864 des avonds, toen mijn 

 jongste zoon mij in mijnen tuin binnen Leyden eene rups aan- 

 toonde op een takje digt bij eenen vlierstruik. Ik herkende die 

 oogenblikkelijk als behoorende tot de soort die ik twintig jaren 

 vroeger uit Utrecht ontving en vermoedende dat deze larve door 

 een toeval op eenen naaslbijslaanden heester was overgegaan, 

 zag ik met mijn' zoon den vlierstruik naauwkeurig na; wij vonden 

 wel 30 larven van verschillende grootte , meest evenwel als die 

 voorgesteld bij fig. 5. Eenige weinigen waren van grootte als 

 fig. 1 , anderen als fig. 2 ; zij waren dus niet uit eijeren van 

 denzelfden leglijd. Zelfs waren er een paar bij, die (zoo als mij 

 later bleek) de voorlaatste vervelling hadden ondergaan en kleur 

 en grootte hadden van fig. 4. 



Zij hadden allen 22 pooten. De kop was vuil groenachtig 

 geel met vierhoekigen glanzig zwarten vlek op den schedel en 

 twee groote ronde dergelijke vlekken op de zijden , in welke 

 plekken de oogen stonden ; de monddeelen waren eenigzins 

 bruinachtig en de kop van boven en onder met korte haartjes 



