GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWIJZE BESCIIIÎEVEN. 103 



eil dus bij zeer vroege voorjaarswarmte, zag ik een wijfje van 

 Macr. albicinclii Sehr, zeer wild om den struik vliegen en zich 

 van tijd tot tijd op de hladeren zetten. Ik herinnerde mij de 

 Rapae van het vorige jaar, bespeurde mijne vergissing, die zeer 

 verschoonbaar is als men bedenkt dat beide soorten slechts een 

 gering verschil opleveren, en ving het voorwerp, dat ik in een 

 groot suikerglas deed met een afgesneden vliertak. In de scha- 

 duw was het dier stil en viel zelfs, als of de bewegingen zeer 

 bezwaarlijk waren, op zijnen rug en bleef zoo liggen. Toen ik 

 het glas in den zonneschijn bragl, werd het weder levendiger, 

 de sprieten eerst met kracht op en neder slaande, daaroj) met 

 rukken loopend. Het legde voor vier uur (tijdstip , waarop ik 

 er weder naar kon omzien) een twaalftal eijeren in huidzakjes 

 van eenige bladeren, zoo als er drie voorgesteld zijn bij fig. 11. 

 Een dezer eijeren nam ik met groote zorgvuldigheid uit het 

 zakje en vond dal het een bonenvorm had, als fig. 12, doch 

 aan eene zijde vrij plat was; de kleur was parelachtig wit en 

 de schaal verbazend dun en week. 



Ik was nu vrij zeker, dat de larven die ik tot nog toe van 

 de vlier had opgekweekt, tot dezelfde soort behoorden als de 

 bladwesp, die deze eijeren had gelegd. Ware het mij mogelijk 

 geweest de eijeren zoodanig te bewaren, dal de larven zich 

 daaruit hadden kunnen ontwikkelen , zoo had ik zekerheid ge- 

 had; doch ik kon die bladeren niet zoo lang versch houden en 

 ook dit broedsel ging te gronde. 



Den M den April zag ik weder twee dergelijke wespen op de 

 vlier, vond echter later geene eijeren. Ik ving dien dag op de 

 vlier twee mannetjes van de genoemde soort. 



Van toen af sloeg het weder om ; het werd guur , met noor- 

 den en noordoosten wind, vergezeld met hagel en regen. Doch 

 den IDden Mei daaraanvolgende zag ik bij vrij groote warmte 

 en heldere lucht twee wespen paren. Op een Jasmijn , digt bij 

 dien vlierstruik staande, koesterde zich een wijfje van Albicincta- 

 een mannetje vloog daaromtrent heen en weder. Plotseling liet 

 het zich bij het wijfje neder, dat als verschrikt naar de onder- 

 zijde van het blad week; het mannetje volgde haar; zij week 



14 



