GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWiJZE BESCHREVEN. 203 



Den 1 5**^° Mei waren eenigen voor de laatste maal verveld 

 en hadden de kleur, die zij behielden tot zij, nagenoeg 1,6 

 duim lang, zich tot inspinnen zetten (zie fig. 2). De kop was 

 glanzig, licht feuillemorle-kleur of bruinachtig groen; de naden 

 van het kopschildje iets groener; de bovenkaken iets bruinei- 

 met zwaiten rand aan de tandjes, de onderlip en voelers groener. 

 De oogen stonden in ronde zwarte plekken; de schedel was met 

 korte stijve haartjes bezet (zie fig. 4). liet lijf was lichtgroen 

 met iets minder gelen tint dan vroeger; niet alleen hadden nu 

 de buik- en achtcrpootcn die kleur , maar zelfs ook de voor- 

 pooten , die glasachtig groen waren met bruine klaauwljes. Oui 

 het verschil, niet alleen in kleur, maar ook in vorm (want ook 

 deze was eenigzins gewijzigd) met de pooten der jongeren beter 

 te doen uitkomen , heb ik beide naast elkander bij fig. 5 ver- 

 groot voorgesteld. Men zal uit die afbeelding zien dat de pooten 

 der jonge larve op de dij een gladde, bruinomzoonide plek ver- 

 toonen waar de huid dunner schijnt te zijn, dan op de zijden. 

 Kan hel zijn dal de jongere larve met het ligchaam meer op 

 de pooten drukt en deze daardoor steeds een scherpen hoek 

 voruien met dij en scheen, zoodat de scheen voortdurend tegen 

 het bovengedeclte van de dij aangedrukt zou worden ? Ik heb ver- 

 zuimd dit bij de levende dieren na te gaan , doch hel zou eenige 

 verklaring kunnen geven van het ontstaan dier bijzondere plek. 



Het ligchaam vertoonde op den rug, voornamelijk op de voorste 

 ringen, veel rimpels; op iederen ring, van den eersten tot den 

 zesden, zag men twee d warsrijen van uiterst kleine donker- 

 groene doornljes. De luchtgaten waren zeer klein, donkerbruin. 



Mijne verstgevorderdc larve van de Renkumsche toezending spon 

 zich den IS"^*"" Mei in; die van Wttewaall's zending baden zich 

 eerst den 27""" Mei ingesponnen. Zij deden dit allen legen 

 den bodem der doos, waarin ik haar bewaarde; waarschijnlijk 

 spinnen zij in vrijheid hun cocon op de oppervlakte van den 

 grond, bij of tusschen de stengels der akelei-planten. 



Eenige spinsels waren hooggeel, anderen slroogeel met groenen 

 lint; allen zeer blinkend, enkelvoudig en vrij dun. 



Het cocon, den IS**" gesponnen, sneed ik den 27'"" open 



