XXII V E E s L A G. 



dat reeds lang uit England bekend is, doch tot dusver 

 nero-ens elders aangetroffen werd, uitsluitend in de veenachtige 

 broeklanden van genoemde provincie zou voorkomen. Immers, 

 de voedingsplant der rups (de gewone gele lisch, Iris pseucla- 

 concs) is in ons vaderland schier op alle vochtige weilanden 

 en in alle moerassen en slooten te vinden. 



Volö-ens mededeeling van den Heer ter Haar, bewoont het 

 rupsje bij voorkeur die Lischplanten, wier wortelstok niet in 

 het water staat en die dan ook minder forsch ontwikkeld zijn, 

 terwijl de levendige kleur van het diertje gemakkelijk diens 

 aanwezigheid verraadt, aan ieder die de stengels tegen het 

 licht beziet. 



Wellicht kan de kennisneming van sprekers afbeeldingen 

 van dit diertje er iets toe bijdragen, dat het ook in andere ge- 

 westen wordt waargenomen, daar menigeen, die genoemde 

 plant anders onopgemerkt zou laten, zich dan misschien wel 

 aangetrokken zal sfevoelen er een blik aan te wagen. 



Spreker laat daarom zijne afbeeldingen in deze bijeenkomst 

 rondgaan, zij het ook dat enkele figuren op de betrokken 

 plaat — welke hij hoopt weldra te kunnen uitgeven — nog niet 

 geheel afgewerkt zijn. 



Ten einde de aanwezigen tevens in staat te stellen eenigszins te 

 oordeelen over de wijze, waarop hij voornemens is de publicatie 

 van die plaat te doen geschieden, veroorlooft hij zich verder 

 ter bezichtiging rond te geven een tweetal soortgelijke platen, 

 waarop de onderscheidene levenstoestanden zijn voorgesteld van 

 Saty7-us siatilinns Hufn., een Dagvlinder, wiens ontwikkelings- 

 geschiedenis eveneens uitsluitend ten onzent is waargenomen. 



Beide platen zijn bestemd om binnenkort het licht te zien, 

 als behoorende tot de twee openingsafleveringen van een ver- 

 volgwerk op J. 0. Sepp's bekende »N e d e r 1 a n d s c h e 

 Insecten«, waarvan de Tweede Serie een jaar of vier 

 geleden afgesloten is. 



Spreker geeft dan vooreerst rond de oorspronkelijke 



