VERSLAG. XXVn 



kleurverandering ondergaat zoodra het in aanraking gebracht 

 wordt met een vlokje der bewuste haartjes, dat bevochtigd is 

 met een dropje spiritus of' water. 



Niet onwaarschijnlijk acht hij het inmiddels, dat dezelfde 

 giftstof, welke door meerbedoelde borstelhaartjes zoo lichtelijk 

 wordt overgebracht, ook in andere lichaamsdeelen der rups 

 voorkomt. Reepjes lakmoespapier toch, bleken hem niet minder 

 onderhevig te zijn aan de welbekende omwisseling van kleur, 

 bij eenvoudige indompeling in een papje, vervaardigd van 

 gedroogde uitwerpselen der rups en zuiver water. 



Zeer aardige proeven omtrent de werking en de afscheiding 

 van dit gift zijn enkele jaren geleden omstandig medegedeeld 

 door den bekenden schrijver der »S^ o u v e n i r s e u t o m o- 

 logiques«, nl. J. H. Fabre, in eene onderhoudend ge- 

 schreven, doch hier en daar wel wat gerekte en soms toch 

 ook weer echt fransche »causerie« (van een honderdtal blad- 

 zijden druks). 



Allen, die nog niet kennis namen van dit geschrift, kan 

 Spreker de lezing daarvan gerustelijk en krachtig aanbe- 

 velen — zij het ook dat sommige stellingen en mededeelingen 

 van den Heer Fabre niet juist bevestigd zijn door zijne waar- 

 nemingen. 



Spreker mag intusschen thans niet verder ingaan op het 

 hoogst merkwaardige dier, met welks leefwijs en eigenaardig- 

 heden hij wellicht reeds te lang de aandacht der Vergadering- 

 in beslag genomen heeft. 



Hij zal derhalve eindigen met in herinnering te brengen, 

 dat in het oosten van M i d d e n-E u r o p a zekere Processie- 

 rups voorkomt, die mede op naaldhout leeft en in hoofdzaak 

 zóó groote overeenkomst met Püyocampa vertoont, dat men 

 zich onwillekeurig afvraagt, of Katzeburg en ïreitschke wel 

 juist hebben gezien, toen zij dit insect als zelfstandige soort, 

 onder den naam van Finlcora bekend maakten. 



Aangaande deze, niet minder te duchten. Processierups 



