V K n s î- A G, XXIX 



Hoewel Spreker reeds menigmaal en ook nog in het afge- 

 loopen najaar een groot aantal van bedoelde bergbewoonsters op 

 de grenzen van Zwitserland en S a v o y e verzameld en 

 medegebracht heeft, en deze — ten deele nog zeer jong zijnde — 

 dieren maanden achtereen gevoed heeft met de bladeren van 

 Salix caprea, blijken zij toch ten slotte niet bestand tegen ons 

 vochtig en 's winters zoo dikwijls al te weinig zonlicht gevend 

 klimaat; nog daargelaten dat de overgroote meerderheid dezer 

 rupsen te gronde gaat als in den regel bezet met kleine 

 sluipwespen. 



Wellicht zijn er onder de aanwezigen, die de rups van E. lanestris 

 kennen en derhalve oordeelen kunnen over het groote verschil 

 tusschen deze en de thans ter bezichtiging rondgaande dieren. 



Naar aanleiding der mededeeling van den Heer Brauts, dat 

 hij bij de langdurige verpleging zijner PòYyoca?/i/:>a-rupsen weinig 

 last, en alleen in het begin, van de schadelijke werking der 

 haartjes ondervonden heeft, herinnert de Heer Van Rossum 

 er aan dat terwijl, volgens Nitsche i) de ontsteking der huid 

 alleen aan een mechanischen prikkel te wijten is, door andere 

 onderzoekers de chemische werking van eene giftstof aangenomen 

 wordt. Spreker doet daarop eenige mededeelingen omtrent de »ver- 

 worven immuniteit« tegen bgensteken, welke zich bij sommige 

 personen, na herhaalde verwondingen, openbaart. Voor nadere 

 bijzonderheden hierover verwijst hij naar een artikel van J. Lang : 

 »Der Aculeatenstich« in Arch. f. Dermat. und Syph. , Bd. 

 43. p. 431 — 440. 



De Heer Everts laat ter bezichtiging rondgaan een aantal 

 vraatstukken, meest van Cerambyciden-\av\en ; nl. : 

 Callidinm violacemn L., stuk dennenplank. 



» sanguineum L., stuk eikenhout. 



» alni L., in els en eik. 



» variabile L,', stuk eikenhout. 



') Judeich - Nitsche, Furst-Insektenkunde, Bd. 11. p. 907. 



