VERSLAG. LUI 



van liet gewricht. Is de vleug-el dan breed, dan heeft men 

 met een waterkever te doen (Dytiscidae)^ is de Media naar 

 buiten gebroken, dan vermoedelijk met eene der (zz/nmc^a*". Mist 

 men in den vleugel de dwarsaderen, dan heeft men te doen 

 met het Staphylinoiden-type volgens Ganglbaner. Maar ook de 

 Cureulioniden vertoonen dat zelfde type. Spr. vermoedt, dat 

 dit komt, omdat bij beide hoofdgroepen de vleugel in drieën 

 gevouwen wordt. Er zijn twee gewrichten, en een dwarsader- 

 systeem zou daarbij in den weg zitten. Men kan hier een 

 voorbeeld zien, hoe door een zelfde aanpassing een gelijk beeld 

 ontstaan kan bij dieren, die zeer ver van elkaar staan. 



Als het nu waar is, dat men bij een zeer teruggebracht 

 ader-systeem te doen heeft met hooger ontwikkelde kevers, 

 dan zouden kortschildkevers en snuitkevers, beide even ver 

 afgeweken van den oervleugel, vermoedelijk even hoog moeten 

 staan, terwijl men toch dikwijls aanneemt, dat de Rhyncho- 

 phoren zeer laag staan. 



Heeit men een vleugel met zeer krachtige aderen, waarbij 

 de Radius op de hoogte van het gewricht terugbuigt en daar 

 zich zeer verbreedt, terwijl hij zich langs den rand tot aan 

 den top voortzet, de Media zich haakvormig terugbuigt, de 

 Cubitus nooit gevorkt is, de V. interno-media en Aualis door 

 eene dwarsader verbonden zijn, terwijl de straaladeren zeer dui- 

 delijk zijn, dan heeft men met een blad- of kamsprietkever 

 te doen. 



Loopt de Radius terug, zonder zich langs den rand voort 

 te zetten tot den top en is de terugloopendo ader dan door 

 eene dwarsader verbonden met de hoofdader, is die terngloo- 

 pende ader verbonden met den terugloopenden tak van de 

 Media, dan kan men met verschillende groepen te doen heb- 

 ben. Malacodermata en Heteromera vertoonen beiden dit type 

 in meerdere of mindere mate. 



Spr. zal nu niet verder trachten de vergadering nog bezig 

 te houden met het aangeven van kenmerken, maar nog eens 



