VERSLAG. LXIII 



tische tabel Dolerus nigratus MüU. genoemd. De kleur van 

 den rug is hier olijfbruin met gele zijden ; bij haematodes is 

 de rug zwart, zijden vuilwit. 



Parthenogenesis is nog niet bij Dolerus-^oorieu waargenomen ; 

 ook zijn zij, zoover Spreker weet, nog niet uit ei gekweekt ; 

 bji herhaalde proefnemingen bleek het steeds zeer moeilijk te 

 zijn, imagines uit larven te verkrijgen. Dit is wellicht daaraan toe 

 te schrijven, dat de Z)o/e/'«.s'-larven geen cocon maken, maar 

 zich vrij in den grond verpoppen en dan door te veel óf te 

 weinig vochtigheid in het kweekglas niet tot ontwikkeling komen. 



7*^. Phìjìnatocera aterrima Klg. 



Op 21 Juni 1904 ontving Spreker uit den Stads-kweektuin 

 te Klarenbeek 34 larven, aldaar op Salomonszegel, Polygonatum 

 multißorum, gevonden ; 4 Juli waren alle in den grond gekropen. 

 Hieruit verschenen van 24 April —14 Mei 1905 een twintigtal 

 wespen ; 7 Mei werden twee maagdelijke wijfjes ingebonden 

 op een Polygonatum--^\^\\i in pot, welke binnenshuis vervroegd 

 was. Den volgenden dag, 8 Mei, werd het leggen waargenomen ; 

 zij maken hiertoe insnijdingen in den stengel der plant, 

 van beneden de bladereu tot even boven den grond ; de gleufjes 

 zijn duidelijk waarneembaar ; van de eitjes is niets te zien ; 

 later, na het uitkomen, bleek, dat er 8 à 10 in een rijtje boven 

 elkander geplaatst waren. Geen enkel ei was in blad of blad- 

 steeltjes gelegd, i) 



Larve en wesp zijn o.a. door Sn. van Vollenhoven be- 

 schreven (Tijdschr. v. Entom. V. p. 55 T. 2) en Lyonet heeft 

 er 8 quarto-bladzijden en eene geheele plaat aan gewijd, om 

 haar ontleedkundig te behandelen. Hij zegt o.a., over de 



1) De partheiiogenetische larfjes beguiinen 22 Mei, dus na 14 dagen, te ver- 

 schijnen; het zyn witte diertjes met zwarten kop, welke langs den kalen stengel 

 naar boven kruipen ; bij het eerste blad aangekomen, beginnen zij gezellig te 

 vreten en maken gezamenlijk een groot gat in het blad, waarop z'ij dicht aan- 

 een, tot twintig toe, zitten. Is het blad verorberd, dan begeven zij zich naar 

 liet hooger gelegene en blijven in den eersten tijd steeds in troepjes bijeen. Zij 

 nemen weldra eene parelgrijze tint aan. v. li. 



