LXXVIIl V E E S L A G. 



ongeveer half cirkelvormig ; voorraiid rond. Peritrema tot aan 

 het rostrum. Epistoma spits, met gezaagde randen, en met 

 mediane zoogenaamde opening (minder gechitiniseerd gedeelte) 

 (evenals bij eenige soorten van Eidplds). Op de coxae der 

 palpen en op die der pooten II en III bevindt zich, ventraal, 

 een kort dik knotsvormig haar. 



Hypoaspis hoinblcolens (Can.) '+ vond Spreker 28, Vil, 1901 

 te Bonn op Bombus lujpnoruin L. 



Seiulus rlienanm nov. sp. r/ vond Spreker 23, VII, 1901 te 

 Beuel bij Bonn tu.sschen rottende bladeren. Zeer na verivant 

 aan S. vepallidus (C. L. Koch); verschilt daarvan o.a. door 

 het gemis der 2 dikke haren achter de vertikaalharen ; door 

 het bezit van slechts 1 paar (dus niet 2 paar) dikke haren 

 aan den achterrand; door het copulatieorgaan, dat aan een 

 misvormden reehoorn doet denken. Lengte 240 f/. 



Uropoda vegetans (de Geer). Deze soort, voornamelijk bekend 

 als deutonympha, werd tot dusverre zeer onvoldoende afgebeeld. 

 De vuçr is gedekt door slechts één schild. Dit schild heeft een 

 gladden rand ; het overige gedeelte is voorzien van talrijke 

 kuiltjes of ronde putjes, waartusschen zeer korte, gebogen, 

 platte haartjes staan. 



Berlese vormde (Ordo Mesostigmata, p. 88) eeue groep : 

 »Manipidus IV; Uropodae puuctulatae ; Type Uropoda ooalis 

 Kram.« Het is mij bij de studie van Ur. vegetans (de Geer), 

 deutonympha, gebleken, dat het al of niet voorzien zijn van 

 putjes geen groepkenmerk kan zijn ; veel meer moet gelet 

 worden op den vorm van het hypostoom. Een der kenmerken 

 van het hypostoom van U. vegetans (de Geer) is, dat de 

 malae externae eindigen in een vischbek. Deze eigenschap 

 komt ook toe aan U. levisetosa Oudms. et Vgts. en aan U. 

 al/kent Oudms. Welnu, het rugschild van deze laatste soort is 

 volkomen glad. 



Uropoda obscura van Berlese moet vermoedelijk een anderen 

 naam hebben, daar er groote verwarring heerscht in de nomen- 





