2 J. TH. OUDEMANS, FAL'NISTISCHE EN BIOLOGISCHE AANTEEK. 



te Oosterbeek, welke voor een paar jaar in mijn bezit kwam, 

 bevonden zich twee nagenoeg gelijke voorwerpen dezer soort, 

 die op een gedeelte der vleugels minder zwart dragen dan 

 gewoonlijk en dientengevolge reeds op het eerste gezicht den 

 indruk maken van bijzonder geel te zijn. 



B o V e n z ij d e. PI. 1, Fig. 1, rechts. Vergelijking met nor- 

 maal gekleurde exemplaren doet zien, dat het verschil daarop 

 berust, dat bij beide bedoelde dieren het zwart, dat de gele 

 halfronde of halvemaanvormige vlekken, welke nabij den achter- 

 rand 1) van beide vleugelparen voorkomen, buitenwaarts begrenst, 

 op de voorvleugels nagenoeg geheel ontbreekt ; op de achter- 

 vleugels is het slechts iets minder dan gewoonlijk ontwikkeld. 

 Vergelijking met de rechtervleugels van Fig. 2, PI. 1, welke 

 vleugels het gewone kleed dragen, doet dit verschil dadelgk 

 in 't oog vallen. 



Onderzijde. PI. 1, Fig. 1, links. Bij normaal gekleurde 

 voorwerpen loopt langs den achterrand van beide vleugelparen, 

 vóór de franje, eene dikke zwarte lijn. Deze ontbreekt op de 

 voorvleugels der bedoelde exemplaren geheel. Op de achter- 

 vleugels is zij minder ontwikkeld dan gewoonlijk, evenals het 

 zwart, dat den blauw bestoven band buitenwaarts begrenst. 



Beide afwijkende voorwerpen zijn wijfjes ; zij kwamen op 

 10 en 17 Juni 1874 uit de pop en werden als rups te Ooster- 

 beek gevonden. Ouderling verschil bestaat er bijna niet; de 

 staartjes van het niet afgebeelde exemplaar zijn langer dan 

 die van het afgebeelde. Afraetingen normaal. 



PapiliO machaon L. ab. Onder de vele inlandsche voor- 

 werpen, die ik van deze soort bezit, zijn er eenige, die een 

 bijzonder breeden zwarten dwarsband over de vleugels dragen. 

 Bg één voorwerp is die band zelfs 8 mM. breed op de voor- 



1) De drie randen der vleugels worden in de volgorde, waarin zij aan elkander 

 aansluiten, v o o r r a n d, achterrand en b i n n e n r a n d genoemd, zoodat 

 de achterrand de meest distale beteekent. Zie Ned. Ins. p. 54. 



