BETREFFENDE NEDERLANDSCHE MACROLEPIDOPTERA. Ö 



vleugels (tegen gewoonlijk 5 mM.), en 10 mM. daar, waar hi] 

 het breedst is op de achtervleugels (tegen gewoonlijk 8 mM. 

 ter zelfder plaatse). Dit geeft aan de dieren een eenigszins 

 somber uiterlijk, zeer contrasteerend met de boven beschreven 

 twee bijzonder gele voorwerpen. 



Papilio machaon L. ab. Terwijl in cel 7 der voorvleugels 

 in den regel eene afgeronde zwarte vlek staat, die soms wel 

 eens bijna al het geel verdringt, is bij één mijner voorwerpen 

 deze vlek tot een uiterst klein stipje gereduceerd. Oosterbeek, 

 c^, e. 1., 23 Mei 1875, Backer. 



Papilio machaon L. ab. Een ander voorwerp heeft, behalve 

 de vlek in cel 7, ook nog een klein zwart vlekje in cel 6, 

 links zeer duidelijk, rechts slechts uit enkele schubben gevormd. 

 Zelhem, cT, e. 1., 26 Juli 1899. Als rups verzameld door den 

 heer A. Klaver te Zelhem, tot imago gekweekt door mijn zoon 

 Th. C. Oudemans. 



Papilio machaon L. ab. Plaat 1, Fig. 2 en 3. Eene zeer 

 vreemde aberratie, eigenlijk eene monstruositeit, ziet men op 

 Plaat 1, Fig 2 en 3 afgebeeld. Op de bovenzijde van den 

 linkervoorvleugel is de teekening in de war, hier en daar als 

 verschoven of vertrokken ; zie Fig. 2 links. De onderzijde van 

 denzelfden vleugel toont slechts eene geringe afwijking van de 

 normale teekening ; zie Fig. 3. Eene groote bijzonderheid is 

 bovendien op de bovenzijde van den linkervoorvlengel waar te 

 nemen, nl. eene zwarte, blauw bestoven vlek in cel 2. Meer 

 naar de vleugelpunt toe staan op nog twee plaatsen ook eenige 

 blauwe schubben op zwarten ondergrond. Daar deze blauwe 

 bestuiving in normale gevallen nergens op den voorvleugel 

 voorkomt, doch tot den achtervleugel beperkt blijft, heeft men hier 

 wel een heel merkwaardig geval voor zich. Achtervleugels en 

 rechtervoorvleugel normaal. Zelhem, d*, e. 1. 30 April 1900. 



