18 J. TII. OUDEMAXS, PAUNISTTSCHE EN BIOLOGISCHE AANTEEK. 



gewijd heeft, »Tijdsclirift voor Entomologie«, Dl. 44, 1901 

 (1902), p. 54 — 62, het haast overbodig luaakt, heb ik, nu er 

 DOg ruimte op Plaat 5 aanwezig was, de gelegenheid waar- 

 genomen, om een der vele door den heer Latiers in Limburg 

 gevangen voorwerpen dezer soort af te beelden. Het is een d*, 

 doch het ^ verschilt er slechts weinig van (meer zwart aan 

 den vleugelomtrek). De voornaamste door den heer Snellen 

 ter onderscheiding van Lycaena arion L., p. 57, aangevoerde 

 kenmerken zijn bij dit exemplaar duidelijk waarneembaar, o.a. 

 de vorm der boogrij van vlekken en het geheel (of bijna 

 geheel) afwezig zijn eener groene bestuiving aan de onder- 

 zijde. Weliswaar valt, gelijk de heer Snellen verder aantoont, 

 op deze kenmerken af te dingen, wanneer men exemplaren 

 uit andere gewesten in de vergelijking betrekt — wat natuur- 

 lijk zeer juist is — doch tot nog toe zijn zij toch bij de 

 determineering onzer inlandsche voorwerpen van groote waarde 

 gebleken. Wat de grootte betreft, merk ik op, dat ik als 

 grootste maten vond bij het 5 38, bij het d* 40 mM. vlucht. 



Lycaena areas Rott. Plaat 5, Fig. 11, 12. Ook dat deze, 

 nog slechts weinige jaren als inlandsch bekende Lycaena^ eens 

 naar nederlandsche voorwerpen werd afgebeeld, achtte ik niet 

 overbodig. Voor de beschrijving vergelijke men Snellen's Aan- 

 teekeningen, »Tijdschrift voor Entomologie«, Deel 40, 1897 

 (1898), p. 282—284. Fig. 11 stelt een c? van boven en van 

 onderen voor, Fig. 12 een 5 van boven. Beide voorwerpen 

 werden, met vele andere, in Juli 1897 door den heer Latiers 

 bij Roermond gevangen. 



Adopaea thaumas Hufn. ab. Plaat 5, Fig. 13. Dit vrou- 

 welijke exemplaar vertoont op beide voorvleugels eene lichte 

 vlek, ook op de onderzijde waarneembaar, terwijl de achter- 

 vleugels, aan de onderzijde normaal, van boven in 't geheel 

 lichter en grauwer zgn dan gewoonlijk en bovendien eene 



