30 p. e. T. SNELLEN, AANTEEKENTNC4EN OVER 



hij er mij ter benoeming zond. Bij drie dezer voorwerpen is 

 de zwarte middenband der voorvleugels onduidelijk, in het 

 midden afgebroken. 



De heer ter Haar hoopte later uitvoeriger mededeelingen 

 over de eerste toestanden dezer soort, die nog onbekend waren, 

 te kunnen doen. 



Gkinus XLIV GELECHIA Zeil. 



Van dit genus is eene nieuwe inlandsche soort ontdekt, 

 namelijk : 



Gelechia Longicornis Curt., Brit. Ent. IV p. 18P. — 

 Wood, fig. 1198. — Staint., Ins. Brit. Tin. p. 111 ; id., 

 Man. II p. 332 — Hein., p. 220. - Zeil., Stett. Ent. Zeit. 

 1878 p. 135. — Snellen, VI. v. Ned. II p. 623 Aanm. 1. ~ 

 Barrett., Ent. Monthl. Mag. 23 p. 109 (1886). 



Zehrella, Treits., IX, 2 p. 82 ; X, 3 p. 197. 



Histrionella Hübn. Tin. fig. 464. — Dup., VIII p. 285 

 pi. 297 fig. 1, 2. 



15 — 16 mm. 



Longicoriiis, die tot de afdeeling B, 2 van Gelechia behoort 

 is t. a. pi. reeds kortelijk door mij gekarakteriseerd. Zij volgt 

 op Solutella. Intussehen komt het mij thans, nu ik meer 

 exemplaren heb leeren kennen, voor, dat men beter doet het 

 lichtgrijs der voorvleugels als grondkleur en het donkere als 

 teekening te beschouwen. Het eerste is namelijk vrij bestendig 

 van tint maar het donkere, drie dwarsstrepen en eene vlek 

 op den achterrand vormende, verschilt sterk en varieert van 

 vrij licht bruingrijs tot donker bruin toe. De sprieten zijn 

 langer dan bij de andere inlandsche soorten van het genus 

 en behalen drie vierden der lengte van den voorrand der voor- 

 vleugels die smaller en spitser zijn dan bij Solutella. Palpen 

 lichtgrijs, aan de buitenzijde min of meer donker beschubd. 

 Kop en thorax lichtgrijs, de laatste donker geteekend. Voor- 



