DER NEDERLANDSCHE ENTOMOLOGISCHE VEREENIGING. 15 
namelijk was blijven staan bij de meening van Rud. Wagner, 
volgens wien de lucht bij dezen Sphinx uit de zuigmaag in 
den engen slokdarm wordt opgenomen en door een spleet van 
den zuiger uitgedreven. Dr. Landois had de onhoudbaarheid 
dezer stelling bewezen door het onderbinden van het abdomen 
(dus tevens van de zuigmaag), waarna het voorwerp nog ge- 
durende acht uren bleef piepen. 
L. had voorts de stigmata, den zuiger en de palpen anato- 
misch onderzocht en bij deze laatsten bevonden dat zij aan de 
naakte binnenzijde zeer fijne rigcheltjes bezitten, tegen welke 
de kanten van den zuiger bewogen worden, 't geen het geluid 
veroorzaakt ; hij had evenwel ook bij vier andere Sphingiden 
dergelijke rigcheltjes waargenomen en meent nu dat deze en 
misschien ook nog andere Sphingiden evenzeer in staat zijn een 
geluid te laten hooren, maar dat voor het menschelijke gehoor- 
orgaan te hoog van toon zou zijn. 
Daarna deelt spreker in zeer ruwe omtrekken den inhoud 
mede van een ander onlangs verschenen werk, getiteld : « Eu- 
gereon Boeckingi(i) aus dem Todtliegendem », waarvan de schrijver 
is Dr. A. Dohrn. Het beschrijft de overblijfselen van een fossiel 
insect, gevonden in de «thonige Sphaerosideriet» te Abenteuer- 
hütte in Birkenfeld. De auteur meent dat dit dier de ken- 
merken van twee orden gelijkelijk en in verbinding vertoont, 
dat het de Hemipteren met de Neuropteren verbindt, en leidt 
daaruit allerlei redeneringen af ten voordeele van het bekende 
stelsel van Darwin. Spreker.is evenwel van andere meening en 
steunende op de beschrijving van den Heer Dohrn en de plaat 
die bij het werk gevoegd is, erkent hij dat het Neuropterisch 
karakter te vinden is in de gedaante der sprieten, het aderbeloop 
der vleugels en de doorntjes en lijstjes der scheenen, overeen- 
komende met die van de familie der Fulgoriden, maar ontkent dat 
de monddeelen, de vorm van den kop en de relative breedte 
van den thorax de kenmerken der Hemipteren zouden dragen, 
gelijk de schrijver wil. Hij brengt ook deze organen met analoge 
vormen in de rijke orde der Neuroptera tot die orde terug. 
Ten derde gaat de Heer v. Vollenhoven de verschillende ge- 
