MICROLEPIDOPTER A. 51 
Dat de bovenvermelde vlindersoort tot het genus Epischnia 
Herr.-Sch. behoorde, is door mij op de aangehaalde plaats van 
dit Tijdschrift juist opgegeven; ik dwaalde echter door haar 
voor Epischnia leucoloma Herr.-Sch. te houden en zijne afbeel- 
ding onnaauwkeurig te noemen. Het is Ep. Farrella Curtis, 
die ook aan von Heinemann eerst na de uitgave van zijne 
« Zünsler» (Die Schmetterlinge Deutschlands und der Schweiz, 
2° Abth. Kleinschmetterlinge, Band I, Heft II, Braunschweig 
1865) is bekend geworden. 
De vier exemplaren , die ik voor mij heb, hebben eene vlugt 
van 20—22 mm. (5 44) 21 mm. (1 g) en zijn vrij slank gebouwd. 
Sprieten van het 2 boven het verdikte wortellid met eene flaauwe , 
buitenwaartsche bogt, die zes leden beslaat en aan de binnen- 
zijde even zoo vele tandjes heeft (fig. 14). De sprieten zijn 
verder dun en hebben eene fijne, gelijkmatige beharing die 
korter is dan de breedte van den schaft. Bij de wijfjes ver- 
toonen zij slechts eene uiterst flaauwe bogt even boven het 
wortellid en eene zeer spaarzame, kortere beharing. Bijoogen 
duidelijk; zamengestelde oogen groot en uitpuilend (fig. 15); 
hunne doorsnede ongeveer als de breedte van den schedel; deze 
glad beschubd. Voorhoofd met eene stompe kuif van schubben; 
de kleine bijpalpen liggen er van onderen tegen aan (fig. 1c). 
Zuiger lang, hoornig. Lipvoelers ruim 53 zoo lang als de door- 
snede der oogen, naar beneden gewend, vooral het eindlid, 
dik en glad beschubd (fig. 1d). 
Thorax klein, ietwat plat, glad beschubd. Voorvleugels lang, 
met flaauw en gelijkmatig gebogen voor- en regten binnen- en 
achterrand; de binnenrand ter lengte van vijf zesden, de ach- 
terrand ongeveer ter lengte van een vijfde van den voorrand. 
De achterrand is vrij schuin, de vleugelpunt stomp doch duide 
lijk, de binnenrandshoek afgerond. De grondkleur van kop, 
palpen , thorax en der fijn beschubde voorvleugels is een licht 
muisgrauw (bij een enkel voorwerp wat tot het bruine over- 
hellende) en op den thorax, in de wortelhelft van cel 14 en 1b 
en soms tegen den wortel van cel 2, 5 en 4 der voorvleugels 
in het houtgele overgaande. Tegen den achterrand ziet men 
